Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn geen waarheid op zijne lippen, uit het diepst van zijn hart. Waarom niet? Om twee redenen, vooreerst, omdat geen boek ter wereld ons leert, dat God kan genadig zijn, dan de Bijbel alleen; wij zouden, zonder den Bijbel, aan Gods genade zelfs niet gedacht hebben, zoo min als onze eerste ouders in het paradijs toen zij gevallen waren. Ach, in plaats van tot God om genade te bidden, vlugtten zij ver van God weg in het geboomte en met vijgeboom-bladeren dekten zij zich. Ook is de bede om genade geen waarheid op de lippen van wie niet op bijbelsch standpunt staat, omdat het hem, ten andere niet, waarachtig om genade te doen kan zijn; hij ziet de grootheid niet in van zijne schuld, die alleen de Bijbel bepaalt; en — waar hij eene schuld half ontdekt, daar ziet hij er ligt twee heele deugden tegenover, die weldra de halve schuld voor zijne oogen bedekken. Menschen, niet op bijbelsch standpunt staande, hebben wel eens gebeden: //Zijtmij genadig, 6 God!" maar wat bedoelden zij? enkel redding uit den tegenwoordigen nood, meer bedoelden zij niet.

Dus een eerst vereischte m den bidder van onze tekstbede is, dat hij staat op bijbelsch terrein, dat hij den Bijbel houdt voor het Woord van God. Een ander vereischte noemde ik innig schuldgevoel in het hart. Hoe zal iemand, die geen innig gevoel heeft van zijn schuld en zonde, in waarheid om genade bidden? Hij kan het niet. Maar ach, wat mensch gevoelt zijn schuld "gelijk het behoort? Ik antwoord: hij gevoelt zijn schuld gelijk het behoort, die èn zijne zonden heeft leeren kennen door de wet, èn met smart zich onder den vloek der wet liggende, aanschouwd heeft, èn dus voor God zich verdoemelijk acht. God heeft ons een wet gegeven, in tien woorden begrepen. Deze wet bepaalt zoo-

Sluiten