Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wel onze denk- als handelwijze, d. i. zij schrijft ons voor, èn hoe wij inwendig behooren gezind te zijn, èn hoe wij ons uitwendig te gedragen hebben. Die nu verwaardigd is geworden zich in dezen spiegel, die hem zijne beeldtenis zuiver terug geeft, opmerkzaam gade te slaan, die heeft zijne zonde leeren kennen, hij heeft zich een overtreder gezien van al de geboden, niet één uitgezonderd, in hart en daden zondaar. Maar de wet, wijs en goed als zij is, hoe kan ze straffeloos overtreden worden? Alleen eene ten top gevoerde zondige eigenliefde tracht de straf weg te denken, maar die eenig gevoel ontving van de hoogheid des Heeren en zijner heiligheid bij waarachtig schuldbesef, die kan het zich niet meer ontveinzen te liggen onder den vloek; en dat deze ontdekking met aandoeningen gepaard gaat aan haar gewigt geëvenredigd, behoef ik niet te zeggen. En wat is nu de uitroep der verslagen ziel? Zij ziet zich menigmaal gedagvaard voor de hemelsche regtbank, opgerigt in haar ontwaakt geweten, en het is haar helder en klaar als het helderst zonnelicht, dat zij,.moet de eisch en het regt der wet in haar volbragt worden, voor eeuwig verloren is.

Dit is een tweede vereischte fh den bidder van onze tekstbede. Maar wij noemden ook nog een derde: hoogeingenomenheid met het bloed des Verbonds. Gevoelt gij het niet, M. A.! terwijl ik het noem ? Hoe kan er bij den op bijbelsch standpunt staanden bidder van deze bede vertrouwen zijn, zonder ingenomenheid met het bloed, het bloed des Nieuwen Verbonds, dat volgens jezüs eigen woord, vergoten is tot vergeving der Zonden? De bidder, die zich aan den Bijbel, als zijn onfeilbaar rigtsnoer, wenscht te houden, heeft menigmaal in den Bijbel gelezen, en daar, behalve het eigen woord des Heilands, ook het Apostolisch woord geschreven gevonden: //Zonder bloed-

Sluiten