Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ven aan de Romeinen, Corinthiërs en Galaters ter eene, en al de overigen ter andere zijde, is dan ook zoo groot, dat sinds lang velerhande pogingen waren gedaan tot verklaring van dit verschijnsel, soms met opoffering van enkele dier brieven als niet van Paulus zelf afkomstig. Baur was het die de kritiek in een nieuw stadium deed treden, door haar het karakter van eenzijdige negatie en subjectief < scepticisme te ontnemen. Niet alleen wees hij aan, dat de vier hoofdbrieven zich van de overigen onderscheiden door een eigen theorie over het chris-» tendom,. waarmede die der ondergeschoven brieven niet wel te vereenigen was, ook dit bracht hij tot evidentie, — wel te verstaan voor de onbevoordeelden — dat alleen de eersten aan de actualiteit, aan een toestand zooals die in Paulus' dagen denkbaar was, konden ontleend zijn. Maar hiermede niet tevreden, zocht hij te bepalen waar de onechte brieven behoorden geplaatst te worden om hun inhoud uit den toestand der gemeente te kunnen verstaan. Zoo sloeg juist door zijn toedoen deze negatieve kritiek in eene positieve om en moest zijn, zoo het heette, afbrekende arbeid dienen om een allerbelangrijkste leemte in onze kennis van den ontwikkelingsgang der christelijke denkbeelden aan te vullen.

Nadat langs dezen weg het meest gewenschte licht over den persoon, den tijd en den invloed van Paulus was opgegaan, werd door Baur een nog veel zwaarder taak aangevat, een arbeid, waarvoor al het andere slechts de voorbereiding was geweest, het leggen eener wetenschappelijke basis voor de kennis van Jezus en zijn godsdienst. In de hoofdlijn, waarlangs Baur zijne kritische onderzoekingen voortzette, zijn wij thans* aan het derde gewichtige punt gekomen. Het eerste was: Paulus tegenover zijne joodsch-christelijke tegenstanders; het tweede: de echte brieven van Paulus tegenover de ondergeschovene;

het derde men zou-misschien denken, dat het zou

heeten: de Jezus der historie tegenover die der sage en mythe; zoo was het niet. Baur, die, gelijk wij zagen, bij het verschijnen van het geruchtmakende "Leben Jesu" van Strausz, zich onbevoegd had verklaard, vooralsnog een afdoend oordeel daarover uit te brengen, voelde zonder twijfel de verplichting om in dit allerbelangrijkste vraagstuk, dat met recht een levensquestie mocht heeten, zijn deel tot de oplossing aan te brengen. Intusschen hij was de man niet, om zich door aandrang van buiten te laten vervoeren tot onberaden of licht-

Sluiten