Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voor haar ernstig gebeden hebbende, verzocht hij, dat ze naar gewoonte twee kapittels voor hem lezen zou. Toen ging hij naar bed en ontkleedde zichzelven, hetwelk hij in eenige maanden te voren niet had kunnen doen. In het bed klaagde hij over verstopping in het hoofd en bezwijming en kreeg zware vlagen, die twee dagen en nachten duurden , waarin zijn stuipen vervaarlijk waren om aan te zien.

In dezen bedroefden staat ernstig gebeden zijnde, dat het den Heere behagen mocht zgn hand te verlichten en hem kracht en genade te geven, om voor zijn scheiden van hen wat tot troost en verkwikking te kunnen spreken, behaagde het den Heere een gunstig antwoord te verleenen, want hij, van Dinsdag tot Vrijdag niet gesproken hebbende, bevond zich nu beter; hij vraagde nu naar zijn vrouw en sprak zeer verstaanbaar dien dag en den volgenden nacht met een harde stem, zestien uren lang, dergelijke woorden als voorheen, die naar den dood en den hemel smaakten.

Zaterdagnamiddag ten drie ure, toen hij 's avonds stierf, scheen hij eenige aanvechtingen van den Satan te hebben, want hij zeide deze woorden: ga weg, gij valsche vriend en vijand van menschen! gij listige bedrieger en verleider! Zijt gij nu gekomen om mg moeilijk te vallen, nu ik zwak ben en door den dood zal heengaan den weg van alle vleesch? Bemoei u niet met mij, want ik ben de uwe niet; ik ben des Heeren; Christus is de mijne, en ik ben de zijne, door een vast genadeverbond. Ik heb gezworen, dat ik voor altoos des Heeren zal zijn, en ik behoor Hem toe; daarom ga weg, want gij hebt hier niets te doen; vertrek; ga weg en pak u van hier! Voorts bracht hij den tijd door met tot zijn vrouw en vrienden veel te spreken van hemelsche dingen, die zeer voordeelig waren, en van de plaats, waar hij nu naar toe ging, zijnde zeer begeerig om ontbonden en bij Christus te zijn. Hij dacht vast aan zijn bruiloftsdag, die voorhanden was. O! wat een blijde dag zal die voor hem zgn!

Wanneer hem wat vleeschnat gebracht werd, zeide hij: geloofd zij de Heere voor deze verkwikking op den weg naar huis! Maar o! hoe zoet zal de hemel zijn! Ik hoop daar spoedig te wezen. Als hij zag op zijn zwakke, magere handen, zeide hij: deze zullen veranderd worden; dit verderfelijk lichaam zal het heerlijk lichaam van Christus gelijkvormig worden. O! wat een heerlijke dag zal die dag der opstanding zgn; mij dunkt, ik zie dien al door 't geloof,, hoe dan de heiligen met blijdschap hun hoofden zullen verheffen;

Sluiten