Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

loof en liefde tot God, zijn Kerk en volk. De gezegende vruchten plukt en smaakt hij nu in den hemel, waar hij is zingende en prijzende God en het Lam, hetwelk zijn grootste vermaak was, terwijl hij leefde in deze wereld. Dit was het heilig leven en de kostelijke dood van/dien zaligen man, die in dit hoek nog tot ons spreekt, nadat hij gestorven is.

Is mijn hart oprecht voor God? Wordt, bij mijn ontelbre zonden, Ook de huichlarij gevonden? Ach! dan sterf ik aan mijn wonden;

Vast beslist is dan mijn lot!

Jezus neemt de zondaars aan;

De geveinsde moet vergaan.

Als ik roep om Jezus' bloed, Dat mijn zonden kan bedekken, Is 't alleen, omdat mijn vlekken Mij ten diepen afkeer strekken?

Smacht ik naar een rein gemoed?

Is voor mij de hoogste lust,

Dat ik van mijn zonden rust?

Wie de zonden nog bemint, Of bij zonden koel kan wezen, Wie nog niet voor God kan vreezen, Ach! zijn wond is niet genezen,

Met wat doekjes hij ze omwindt;

Wat met Jezus samengaat,

Is geloof en schrik voor 't kwaad.

Sluiten