Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

was hg stil, hoe benauwd hij ook was. Hetgeen hem in de ziekte het zwaarst viel, het was, dat hij, door de pijnlijkheid en onbekwaamheid van het lichaam, die bijzondere en gewone invloeden des Heiligen Geestes zeer miste, die hij in zijn oefeningen placht te ontvangen.

Den Sabbat, voor welken hij in zijn dienst zoo gestreden, tot welks heiliging hij zoo opgewekt had en waarin hij zulk een bijzonder voorbeeld was geweest, heiligde hij ook nog in zijn krankte, bereidde zich daartoe des Zaterdags tegen den avond en wilde van dien tijd af van geen aardsche dingen spreken, noch hooren spreken.

Als hij niet met iemand sprak, dan sprak hij altijd op een zeer vriendelijke, gemeenzame en eerbiedige wijze tot God, nacht en dag, niet alleen wakende, maar ook slapende; en wanneer men zich stil, buiten zijn weten, bij het bed en nabij zijn hoofd plaatste, kon men alles hooren en verstaan. Dat hij sliep, kon men niet hooren; doch de stem was dan een weinig door den neus; en dan kon men hem gemakkelijker naderen. Dezen omgang kan ik niet uitdrukken; en al had ik anders geen voordeel in zijn ziekte gehad dan dit te hooren en te zien, ik had, zoolang ik leef, genoeg gehad , om mij voor te stellen, dat alle zaligheid eens menschen in de gemeenschap met God is, wat het is: met God om te gaan, hoe een schepsel zich tegelijk vernedert voor de hoogheid Gods en vrijmoedigheid heeft door de goedheid Gods en hoe kostelijk het is: door den Middelaar toe" te mogen treden en zich in Hem bij God te houden. Er is een groot onderscheid in of men die dingen hoort prediken of ziet beoefenen, buiten weten van hem, die ze beoefent.

De krachten in de laatste twee of drie dagen meer en meer afnemende, gevoelde hij dat in den slaap, die zelden langer dan een kwartier duurde, terwijl zijn gedachten herwaarts en derwaarts dwaalden; en om dat te voorkomen, begeerde hij niet meer te slapen en verzocht, dat men hem gedurig wakker maakte. Hij liet veel in Gods Woord lezen; en door den eerbied, dien hij voor den sprekenden God had, kon hij zich zeer verbroken en wakker houden.

Des Vrijdags, den "^den, 0f des Zaterdags, den 13den Februari, in het lezen van den profeet Jesaja tot het 60ste hoofdstuk gekomen zijnde, las ik toen de laatste hoofdstukken, waarop hij begon te spreken van de bekeering der Joden en hun herstelling, alsmede van een heerlijker staat der Kerk van Jezus Christus op aarde.

Des Zaterdagsmorgens riep hij zijn zoon. Toen deze bij hem kwam, richtte hij zich overeind en opende zijnen mond, om zege-

Sluiten