Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een eigengerechtige. Dit nu op te geven en de gerechtigheid van een Ander aan te nemen is niet gemakkelijk. Liever zou hij zich dood werken, dan zich daarin over te geven. Die nochtans den rechten weg bewandelen, vinden dat kruis en bevinden dat het een zwaar kruis is en dat zij duizendmaal liever hunne gebeden en tranen bg God in rekening brengen, dan dat ze met al hun zonden en vrome werkjes omkomen aan de voeten van den Heere Jezus. Nochtans het moet er komen. De Heere wil alleen de eer hebben, en hij of zij die daar niet wil komen, en dus Zijn eenig geldende gerechtigheid niet wil omhelzen, die is onbekwaam voor het Koninkrijk der hemelen.

Duizenden zgn er geweest en zijn er nog, die dat kruis in het oog krijgende en ziende dat zij van al het hunne afstand moeten doen, zgn teruggekeerd en afgedwaald, en hebben zich geneigd tot kromme wegen, die afleiden naar de binnenkameren des doods.

„Ik sterve alle dagen", zeide.de Apostel Paulus. Dat is een ander kruis, dat waarlijk niet ligt is. Sterven aan de zonde, aan ons zeiven, aan onze dwalingen, aan onze lievelingszonden, het is pijnlijk, en o! hoe schreeuwt het vleesch er onder. Alles op te geven wat mg lief is: mijn eigen Ik, mg'n begeerlgkheid, mgn ijdelheden, waarlijk het is bitter en wrang, om zulke medicijnen in te nemen. Hoevelen zijn er geweest en zgn er nog, die liever de kroon, de zaligheid missen, dan dit kruis op zich nemen. Hier struikelen en vallen er velen, en behouden liever hunne rechterhand, dan die af te houwen om het Koninkrijk Gods.

„Die volharden zal tot den einde, die zal zalig worden." Ziedaar een ander kruis dat den pelgrim naar Sion wordt opgelegd. Beginnen, dat gaat gemakkelijker, maar volhouden tegen alle struikelblokken en hindernissen en vervolgingen, dat is zwaar, dat is moeielijk. En niémand zal of kan door al die zwarigheden tot de laatste toe, heendringen, tenzg Almachtige genade hem daartoe bekwaam maakt. Duizenden van de kinderen Israëls zgn de Roode zee doorgegaan, die met Mirjam gezongen hebben in den rei en die in de woestijn zgn omgekomen. Hoe velen op de reize naar de eeuwigheid die de wereld verlaten en het goede Woord Gods smaken, en denken dat ze zoo maar zonder slag of stoot in den hemel zouden komen. Ze hadden geen rekening er op gemaakt, dat ze het Marawater zouden ontmoeten, evenmin dat ze naar Horeb moesten. Ze zijn teruggekeerd, want do kroon

Sluiten