Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Om al deze redenen achten wij het ongegrond, en dus niet met den waren eerbied voor het onfeilbaar Woord overeenkomend, het woord reXstao-xi in Hebr. 2 :10 door de vertaling en verklaring van: heiligen, inwijden, bevelen enz. iets anders te laten zeggen dan het eigenlijk zegt, en overal, ook in de bij behoorende naamwoorden, beteekent.4)

Wij willen lezen en verklaren hetgeen er staat geschreven:6) en dat istrfA: volmaken, volkomen maken, voleindigen. Waarom toch daarvan afgegaan? Omdat men er hier geen weg mede weet? Maar hoe? Is de beteekenis van „voleindigen" niet veel rijker dan: wijden of ordineeren ?

In dezen tekst wordt het lijden en de dood van Jezus zoo helder als diep, zoo verheven als nederbuigend genadig, in zijn zoenkarakter en noodzakelijkheid als schuldoffer, als zoendood, voorgesteld. Om het welbehagen Zijner genade te volvoeren: vele zondaren als Zijne kinderen van den dood en den duivel te verlossen, en tot de heerlijkheid te leiden, betaamde het Gode, den oorsprong en het einddoel aller dingen, om den Oversten Leidsman hunner zaligheid door lijden, lijdenssmarten, (nxSviiiXTuv), alle uitloopende op en saamvallend in „het lijden des doods," vs 9, te volmaken. Te volmaken, niet in zijn persoon, naar goddelijke of menschelijke natuur: daarvan is hier geen sprake, evenmin als van een volmaken van zijn staat van heerlijkheid: maar te volmaken als „Oversten Leidsman der zaligheid" (vs. 9), als Middelaar en Zaligmaker, als „een barmhartig en getrouw Hoogepriester," vs. 17, om de zonden des volks te verzoenen, Qxxo-xeoSxï).

Zonder lijden — dit wil de apostel dus zeggen — en dood zou het werk van Jezus geen volkomen werk zijn geweest, of ooit hebben kunnen worden; zou Hij niet voleindigd zijn, maar in gebreke gebleven; zou Hij nooit

Sluiten