Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Onze Geref. Vaderen hebben het letten op het oorspronkelijke met woord en voorbeeld aangeprezen, en in de zoo degelijke als bescheidene, korte en bondige Kantteekeningen aan allen die de grondtalen niet kennen, een kostelijk hulpmiddel gegeven, om althans eenigermate met den grondtekst te kunnen rekenen; en daarbij een, alle en aller navolging waardig, voorbeeld aan allen die den grondtekst, met of zonder veel arbeid, zeiven kunnen lezen en verstaan.

*) bl. 78. Het is hoog tijd, dat men van het thans nog al in smaak zijnde spreken en schrijven over de Schrift en hare woorden terugkeere tot de taal zelve der Schrift, en zich daaraan binde. Opdat men bewaard blijve voor en verlost worde van allerlei menschen gedachten, in een bijbeltekst verpakt, en aldus als echte bijbelleer in omloop gebracht. Daaraan zal ook dit positieve voordeel verbonden zijn, dat men veel goud en paarlen, vele glanzen en geuren, die men nu niet opmerkt, ontdekken en genieten zal.

De vertaling van T£A. door „heiligen" heeft de meeste lezers steeds in de war gebracht. Wie kan ook vermoeden, dat twee gansch gelijke woorden, zoo vlak bij elkaar, in het oorspronkelijke niet denzelfden klank en zin hebben? En aan de uitleggers die zich van die eenmaal aangenomen vertaling niet kunnen of durven losmaken, is het te voelen en te zien, hoe zij daarmede moeite hebben, en in moeite komen. Calvijn geeft minstens drie onderscheiden vertalingen in dezen zelfden brief, en meermalen twee tegelijk; Owen tracht zich met ongegronde uitspraken en gewaagde redeneeringen te dekken. En beiden missen dezen tekst als een, wellicht het allerkrachtigst bewijs, voor de noodzakelijkheid van Christus' lijden en sterven tot verzoening der zonden: waardoor ook op tal van andere plaatsen een helder, God verheerlijkend en hart vertroostend, licht straalt.

Bindt men zich niet strikt en geheel aan de Schrift, en aan de woorden zelve in het verband, dan hangt het eigenbjk niet meer van den tekst, maar van den geest en de richting des uitleggers af, wat u als de leer der Schrift zal worden voorgesteld. Zie dat o. a. aan Chantepie d. I. S. in zgn verklaring over Hebr. 2:10—12: Bijbelstudiën, I, bl. 79 vv. Hij vertaalt wel: TfA. door „volmaken", doch hij geeft aan het „leiden" en „Leidsman" een zin die gansch geen rekening houdt met het „voor allen den dood smaken" met de voldoening, hier zoo duidelijk voorgesteld.

Op bl. 81„.. . hem door lijden te volmaken, namelijk als Leidsman, hem zijne bestemming van Leidsman tot de zaligheid daardoor te doen vervullen, dat hij het gansche wezen, de gansche lotsbedeeling dergenen, die hij te leiden had, op zich nam." Hoe echter past Chant. dit naar de beteekenis des woords goed verklaarde „volmaken" toe? Luister, hoe de Filosoof zich van den Exegeet meester maakt, die nu vergeet op het geheel te letten. „Dit betamende volgt uit de natuur Gods, om welken alle dingen zijn en door welken alle dingen zijn, en die dus niets onverwinlijks tegen zich over kan gesteld zien, maar het veronderstelt niet minder zulk eene zedelijke natuur in den mensch, als waaruit ook de zonde onstaan is, die namelijk, welke niet anders dan op den weg der vrije persoonlijke deelneming en mededeeling

Sluiten