Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maakte, werd aan het volksgezang eene ruime plaatsgegeven.

Eerst toen de macht van het volksgezang zich in zijn volle waarde vertoonde, door de verbazende uitbreiding der hervorming , deed de Roomsche Kerk het eenigszins recht wedervaren. Het gezang vóór en na de predicatie, dat van ouds een voorname plaats innam, liet men geheel aan het volk over 1) en men stond het toe, de Latijnsche misgezangen grootendeels te vervangen door hun gezang in de moedertaal 2). Ook worden op twee Synoden, gehouden te Augsburg (1567) en te Breslau (1592), «de aloude katholieke liederen, met name die, welke onze vrome germaansche voorouders zongen op deThooge feestdagen der Kerkt, uitdrukkelijk goedgekeurd en gehandhaafd.

Zoo werd een rijke schat ontsloten, een ruime stof geschonken aan de gezangboeken in de moedertaal, die van nu aan, voornamelijk in Duitschland verschijnen. Sedert de vorige eeuw is daar geen bisdom, dat niet zijn eigen Gesang- und Andachtsbueh heeft, samengesteld op gezag en enkele zelfs door de hand van den bisschop, ingericht naar de orde van het Romeinsche Missale en Breviarium 3); evenwel zonder dat iets te kort gedaan wordt aan de eigenaardige gebruiken. Alle bevatten de van oudsher bekende volksliederen voor de verschillende zon- en feestdagen, misgezangen (Messandachten) en oefeningen voor den namiddag- en avonddienst {Nachmittagsund Abendandachten); vele ook een vertaling van de Latijnsche vespers. Een belangrijke afwijking van het brevier ten behoeve der leeken mag hier niet onopgemerkt blijven. In plaats dat de bekende vesperpsalmen met onbeduidende afwisseling telkens wederkeeren, zijn hier de schoonste en meest toepasselijke psalmen over de vespers van het kerkelijk jaar verdeeld.

Sluiten