Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

blijven. Voor zichzelf gaf hij in ieder geval het plan op* Onder de leerlingen van Egbert werd er echter een zeer geleerd en streng asceet gevonden, wiens naam was Wigbert. ■ Deze Wigbert besloot, het plan van zijn leermeester te volvoeren. Hij genoot een groote roep door de wijze, waarop hij de wereld verachtte en zich door zijn groote kennis onderscheidde. In Friesland aangekomen, viel zijn arbeid hem daar heel wat moeilijker, dan eertijds met bisschop Wilfried het geval was geweest. Van grooten invloed was daarbij stellig, dat de Friezen destijds door koning Radbod geregeerd werden. Gedurende twee jaren deed Wigbert wat hij kon, om het Evangelie van Christus onder de heidensche Friezen te brengen. Maar koning Radbod gevoelde van zijn kant in het geheel niet voor de mannen, die in zijn rijk het Christendom kwamen brengen. De koning vreesde, dat degenen, die hier het Evangelie verkondigden, voorboden zouden zijn van het machtige rijk der Franken. De Friezen waren bijzonder op hun vrijheid gesteld en wenschten ook met het oog hierop, hun oude geloof te bewaren. Na zich veel moeite te hebben gegeven, moest Wigbert ten slotte Friesland verlaten en naar Ierland terugkeeren. De geschiedschrijver uit zijn dagen verhaalt, dat Wigbert in het land der Friezen vrijwel niets had bereikt.

De slechte afloop van Wigbert's tocht naar Friesland had Egbert er toe gebracht, om voor het werk der heidenzending naar nieuwe wegen te zoeken, en zoo mogelijk andere Evangelie-verkondigers voor deze heidensche landen te vinden. In het jaar 690 slaagde hij er in, een twaalftal mannen, die

Sluiten