Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wij weten, dat Willibrord ook getracht heeft het Evangelie zooveel mogelijk te verkondigen in die landen, die in het bezit van koning Radbod gebleven waren. Zooals gezegd, kunnen wij niet nauwkeurig meer vaststellen, waar Willibrord nu precies is geweest. Wel is het zeer waarschijnlijk, dat hij als heidenzendeling het meest in het Sticht van Utrecht, in Noord- en Zuid-Holland, in Zeeland, Noord-Brabant, Limburg, Gelderland, in de streken van den beneden-Rijn, den Eifel en Thüringen is opgetreden. Mogen wij de traditie gelooven, dan heeft Willibrord ook een heiligdom te Vlaardingen gesticht. Misschien mogen wij aannemen, dat hij in Noord-Holland, te Velzen en te Heilo, de kerken heeft gewijd.

Iedere Nederlander weet, dat bij Heilo de St. Willibrordsput wordt gevonden. Oude berichten verhalen, dat Willibrord en zijn metgezellen eens aan de kust van de zee zeer onder gebrek aan drinkwater te lijden hadden. Zij konden den brandenden dorst niet langer verdragen. Willibrord riep daarom een van zijn medewerkers en liet hem ergens een kuil graven. Tegelijkertijd bad hij zelf met opgeheven handen tot God en vroeg Hem of Hij, die eens het volk Israël in de woestijn uit de rotsen water had geschenken, ook aan zijn reisgenooten goed drinkwater zou willen geven. Het gebed werd verhoord. De kuil vulde zich hoe langer hoe meer met heerlijk zoet drinkwater. En allen dankten God.

Een bericht bij Alcuïnus vertelt ons, dat Willibrord ook eens op een eiland in de oceaan, genaamd Walacrum, dat is Walcheren, zou zijn aangekomen en daar een heidensch af-

Sluiten