Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De tijd is gekomen om wat in de laatste weken zooTeel opspraak verwekt heeft mede te deelen.

Dx ben tot deze openbaarmaking verplicht Als bedienaar des Evangelies, als mede-voorganger bij de Conferentiën, als redactetir van »Het Eeuwige Leven", mag ik — al ware het dat ik het nog zoo gaarne wenschte — het stilzwijgen niet bewaren.

Reeds hebben gedienstige en godsdienstige couranten ruchtbaar gemaakt dat ik in de strikken van het Spiritisme gevangen ben geraakt, een doodenbezweerder ben geworden, en wat niet al! De meeste lezers weten dus reeds eenigszins wat er gaande is. Het rechte is hun echter niet bekend, en kan ik ook niet in enkele bladzijden volledig mededeelen, want alles te verhalen en voor wie niet op de hoogte is, te verklaren, zou wel haast een boekdeel vereischen. Toch wil ik in zoo korte trekken mogelijk, het voornaamste vermelden.

Laat mij beginnen met te zeggen dat ik reeds sinds vele jaren kennis heb genomen van het Spiritisme, of gelijk ernstige beoefenaars het liever noemen, Spiritualisme. Reeds in ZuidAfrika was ik inteekenaar op een Engelsch Spiritistisch tijdschrift en ben steeds van gevoelen geweest dat ieder ontwikkeld mensch, en vooral ieder geneesheer, en nog meer ieder godsdienstleeraar zich behoorlijk op de hoogte behoort te stellen van dit merkwaardigste van alle teekenen des tijds. Ook hier te lande heb ik er steeds met belangstelling het een en ander van gelezen. Maar verder ging ik niet. Nimmer heb ik een séance bijgewoond. Nimmer heb ik mijne hand op een tafel gelegd om tafelbeweging of klopping te verkrijgen of in aanraking te komen met geheimzinnige natuurlijke of geesteüjke krachten. Ik heb in het verschijnsel geloofd, maar heb mij er steeds van afgehouden. Steeds vreesde ik een gevaarlijk en

Sluiten