Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kon ik anders dan hun Gods ontfermende liefde in Christus prediken en hen vermanen om hunne zonden te belijden en te verlaten en zich tot God te keeren? En waarlijk, God zij geloofd, meer dan een van hen, na schrikkelijken strijd en tegenstand, kwam tot verootmoediging, vond rust en vrede en kwam ons later goede tijding brengen.

Ziedaar, waarde lezer, iets, de hoofdzaak althans van wat er geschied is. Behoef ik u te zeggen welken indruk dit alles op mij maakte, welke inzichten ik daardoor kreeg in het leven aan gindsche zijde en hoezeer ik met deze ontzaglijke dingen vervuld werd? Geen wonder dat ik op een bezoek dat ik na eenige weken te Botterdam en elders maakte, hiervan aan dezen en genen vertrouwelijke mededeeling deed; doch bij de meesten vond ik grooten en soms heftigen tegenstand.

Nu zou in den aanvang van Juni de Conferentie te Utrecht plaats hebben ter herinnering aan den tien jaren geleden te Brighton ontvangen zegen. Zij was lang te voren aangekondigd. Ik was overtuigd en ben het nog dat God ze wilde, doch achtte het plicht mijne broeders Fauee en Smitt met het gebeurde bekend te . maken en stelde hun voor om elkander te Utrecht te ontmoeten. De ontmoeting had plaats en ook Ds. M. Moou was tegenwoordig. Doch ik had nog niet alles medegedeeld, toen de beide broeders Eaube en Moou verklaarden in de gegeven omstandigheden geene Conferentie met mij te kunnen houden. Het was een voor ons allen recht pijnlijke ure. Wij gevoelden den teederen band der liefde die ons in Christus vereenigde, maar gevoelden ook des te meer de smart der zeker slechts tijdelijke scheiding, waarvan ik tot op heden niet in staat ben de reden te begrijpen.

Zonderling, meer dan eens heb ik in de laatste jaren, en ook wel eens op een onzer Conferenti├źn, verhaald van een roman van Alexandeb Dumas: Les trois Mousquetaires (de drie Musketiers), gevolgd door een tweeden roman: Vingt ans apr├Ęs (twintig jaren later), en daarna weder door een derden: Dix ans plus tard (tien jaren daarna), en had er bij aanleiding van die titels op gewezen, hoe ik tijdens mijn verblijf als student te Montauban twee vrienden had, beiden op merkwaardige wijze, schier gelijktijdig met mij tot bekeering gebracht, hoe twintig jaren daarna de onvergetelijke Dirkslandsche ontdekking aan mijzelven plaats had, gevolgd door de Brigthonsche verlossing en hoe ik mij vaak afvroeg wat tien jaren later zou gebeuren? "Weinig had ik dit vermoed. "Weinig had ik zoo iets gewenscht. Ik tel reeds bijna 58 jaren en ben dus

Sluiten