Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bepaling, van welken aard die ook zijn moge, zoo zij op de wetgeving der Kerk betrekking heeft, door haar voorloopig is aangenomen tart. 6.2), moet zij aan de Provinciale Kerkbesturen, of ook aan de Klassikale Vergaderingen (art. 12), worden opgezonden om er de consideratiën op in te winnen." Tot hiertoe nu is geen verschil. Maar nu lezen wij verder in art. 62 als volgt: „Van deze, (consideratiën) neemt zij kennis en maakt zij naar eigen oordeel gebruik, om daarna het reglement, met de veranderingen er in gemaakt, andermaal aan de Provinciale Kerkbestuien te zenden, die er dan hunne stem over uitbrengen. Wanneer de volstrekte meerderheid dier kerkbesturen zich voor het aannemen van het reglement verklaart, wordt het, als finaal aangenomen, door de Algemeene Synodale Commissie uitgevaardigd.

„Met veranderingen in de bestaande reglementen wordt evenzoo gehandeld."

Nu vragen wij in gemoede, niet hoe wij over dit artikel, over zijnen inhoud en over zijne redaktie oordeelen • <en of wij, indien het ons gegeven was er over te oordeelen, het zouden goedkeuren; maar — nu het artikel, alzoo langs wettigen weg is aangevoerd, wat er geschreven staat? En dan beroepen wij ons op ieder, die het nauwkeurig leest, of iemand, hier de vrijheid gegeven vindt aan eene volgende Synode, om het door hare voorgangster voorloopig

vastgestelde weder te mogen intrekken?

Naar onze meening blijft het eenmaal vastgestelde het geheele artikel door in wezen. De Provinciale Kerkbesturen en klassikale Vergaderingen worden uitgenoodigd, om eerst hunne consideratiën over het eenmaal voorloopig vastgestelde te geven, en wel — gelijk wij later bewijzen zullen alleen om te weten of er aanmerkingen te maken zijn over

Sluiten