Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

minder in democratische richting sturen, wat dr. Kuyper helaas verleid heeft om eens smalend te spréken van: mannen met dubbele namen, is dit anders geworden. Dr. Cobjn heeft onlangs in zfln rede op den honderdjarigen gedenkdag van Kuyper uitgesproken, dat dit van Kuyper een fout is geweest. Wanneer dit door den tegenwoordigen leider van de Antirevolutionairen openlijk wordt uitgesproken — en daar behoort op een huldigingsdag eenige moed

toe dan moet zulks niet alleen worden gewaardeerd, maar blijkt

daaruit tegelijkertijd, dat de Antirevolutionairen in hun tegenwoordigen leider tegenover die vroegere verschillen toch wat anders staan. Wel werkt de oude gedachte van Kuyper nog altijd door. In hoeverre dr. Cohjn zich daarvan bewust is, laat ik aan zijn plaats maar in de verkiezingen komt de leidersgedachte nog altijd sterk voor den dag. Dat hebben wij ook bij de laatste verkiezingen gezien. Trouwens al hetgeen met het verleden samenhangt werkt door en na, maar het doet dit lang niet meer in die mate, dat dit thans op zich zelf aanleiding tot sphtsing zou kunnen geven.

Daarbij moet in dit verband nog op een ander voornaam punt de aandacht gevestigd worden. In zooverre als het streven van dr. ^uyper gericht was op scherpe sch^iding^jjnen_in_de pohtiek en ophetdien««reenkom»tig vormen van naar buiteoöptrëdende afgesloten groepen, was hij er ook op uit bij de verkiezingen een concept-accoord te verkrijgen tusschen de partijen, die met elkander zouden samengaan. Doch op dit punt vond hij altijd üe Savornin^Lohman tegenover zich, die wel te vinden was voor, wat menWffif. een samenwerking bij de stembus, maar meer met Pleitte Kuyper voor een vast accoord. dan was het antwoord van De Savornin Lohman: lqs^ajoör3. Ik herinner mij nog al de besprekingen en moeilijkheden over dit punt, wanneer in beginsel besloten was tot samenwerking bij de stembus. Van een accoord wilde De Savornin Lohman niet weten. M.i. volkomen te recht, daar dit een treden was in het werk van de Regeering, die het program had op te stellen, waarnaar het beleid gericht zou worden, en niet de partij. Ook wat dit aangaat is er intusschen heel wat verandering gekomen, en wel in de richting van de Christelijk-Historische opvatting»

De Christelijk-Historischen worden nog al te dikwijls in een hoekje gedrongen, waar zij voor minderwaardig worden gehouden, en er schijnen ook altijd nog Christeüjk-Historischen te zijn, die vatbaar zijn voor het deprimeerende: gijlieden gekk eigenlijk niet voor vol. Daarom zou ik in een vergadering als deze eens met nadruk willen zeggen: Behoudt toch uw zelfrespect, wat er verder ook gebeurt, daar gij als Chriatelijk-Historischen in politieken zin niet minder zijt dan wie ook.

Wat het besproken punt aangaat, dat nu den vorm heeft van een al of niet met een uitgewerkt program van actie optreden bij de verkiezingen, waag ik het uit te spreken, dat de Antirevo-

Sluiten