Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet alles te bewonderen. Inderdaad leef ik in het stille studeervertrek en gevoel mij weinig gerechtigd tot eene beoordeeling van de vruchten van het onderwijs in dit of dat bijzonder district. Niemand trouwens kan alle scholen afreizen. Al ware ik schoolopziener, ik zou enkel de scholen van een zekeren kring te zien krijgen. .Mag ik dus weten, welke school ik moet bezoeken? Is het die te Winterswijk? Moet ik mijn schreden naar de Veluwe richten? Heb ik Limburg te doorkruisen? Men moest er toch eens mede ophouden van de school te spreken en de menschen met een kluitje in het riet te zenden. Laat ons bever zorgen, dat wettige en werkelijke toestand beter met elkander in overeenstemming komen."

Het Volksblad erkent thans, in het nommer van 26 April, dat er verschil tusschen de scholen bestaat. Maar, voegt het er aan toe, het is »een verschil, dat alleen zijn oorsprong vindt in de individualiteit des onderwijzers." Nergens wordt het openbaar onderwijs »aan knellende banden gelegd."

Het Volksblad weet wel beter. Verdrietig is het altijd in hetzelfde kringetje rond te draaien, doch, daar het noodig blijkt, worde hier voor den hondersten keer herhaald wat anderen vóór mij hebben gezegd. Waar de clerus eene gemengde bevolking tegenover zich ziet, maar zich nogtans sterk genoeg gevoelt om met stoute eischen voor den dag te komen, dwingt hij de openbare onderwijzers zorgvuldig op hun tellen te passen en zoo kleurloos mogelijk te zijn. Doch waar de clerus door geloofseenheid der bevolking de macht in handen heeft, wordt de neutraliteit enkel in den zin van eerbiediging der gevoelens van aanwezigen opgevat, en als nu onder die aanwezigen zich enkele ketters bevinden, dan vraagt men hunne toestemming om het onderwijs naar de behoefte

Sluiten