Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

punt ingenomen. Eens werd door mijn hooggeachten ambtgenoot, den hoogleeraar gratama, als middel tót beslechting van den schoolstrijd aanbevolen: «instandhouding van het staatsonderwijs en daarnaast teruggave aan de bijzondere scholen van de gelden, die door haar aan de openbare kas bespaard worden." De partij verklaarde, dat bij aanvaarding van dat billijk voorstel van een harer hoofdmannen alle grieven als met een tooverslag verdwijnen zouden. Het zoogenaamde restitutiestelsel werd. de algemeen gehuldigde leus. Welnu, thans wordt er een hoogst eenvoudige weg aangewezen om het onrecht te doen ophouden, dat zij, «die een deel van de staatszorg voor hunne rekening nemen", daarvoor in eigen beurs hebben te tasten. Men wil de bijzondere scholen, zoo zij zich laten overboeken, door den Staat laten bekostigen en haar tevens de vrijheid van opvoeding waarborgen, welke zij thans genieten. Waarom is zoodanige feitelijke erkenning van de behoefte, die het Ghristelijk-nationaal onderwijs te voorschijn riep, in 1885 niet meer voldoende?

Onloochenbaar is wat de Standaard zegt, dat, als de overheidsschool enkel tot aanvulling diende, het volksonderwijs ons minder duur zou uitkomen. En dat om verschillende redenen. Bekend is, dat er maar al te dikwijls kwistig met geld wordt omgesprongen, wanneer men uit de staatskas kan putten. In een weelderig paleis als b.v. de kweekschool te Deventer behoeven onze onderwijzers niet te worden opgevoed. Is dat de manier om hen zich met een blijmoedig hart in bescheiden levensomstandigheden te leeren schikken? Bespeurt men niet, dat men zoo gevaar loopt proletariërs der beschaving te vormen, mannen met nihilistische nei-

Sluiten