Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bewandelen. Ik volsta met U in herinnering te brengen, boe de verbetering van het mikroskoop bi) den aanvang der XlXe eeuw de belangstelling der onderzoekers van deze grootendeels theoretische overwegingen verplaatste naar een meer zorgvuldige bestudeering van het feitelijk gebeuren. De verrassende details, reeds door Wolff met gebrekkige hulpmiddelen bij de waarneming der ontwikkeling van het kippenei aan het licht gebracht, openbaarden den onderzoekers, welk een wereld van onvermoede verschijnselen aldus voor hen ontsloten werd en zoo groeide gedurende de eerste helft der XlXe eeuw, onder leiding eerst van Pander, later van Carl Ernst von Baer de beschrijvende embryologie uit tot den zelfstandigen tak der morphologische biologie, die zij ook heden ten dage nog is.

Dit embryologisch onderzoek, dat de feitelijke vormwording van alle organen en orgaansystemen tot object had, werd omtrent het midden der XlXe eeuw in zijn voorspoedigen opgang gekruist en daardoor uit zijn eigen onafhankelijke baan gestooten door de toen opkomende en alles overweldigende afstammingsleer, die naast vele andere onderdeelen der morphologische wetenschap, ook de embryologie tot dienstbaarheid dwong, haar losmaakte van de wezenseigene problemen, zoodat zij in dienst trad bij het probleem van den dag, de stamboomconstructie.

Toen echter, tegen het einde der XlXe eeuw deze niet altijd doordachte stamboomconstructies aan ernstige onderzoekers weinig bevrediging meer schonken, keerde men, zij het via vraagstellingen, die de afstammingsleer zelve opwierp, tot de eigen problemen der embryologie terug.

De twee voorbeelden, die ik hierbij noemen wil en waaraan de namen van Weismann en van Roux zijn verbonden, brengen de oude controverse: praeformatie of epigenese weer onmiddellijk naar den voorgrond.

Tot de fundamenteele problemen der afstammingsleer behoorde, gelijk men weet en behoort nog altijd, de vraag naar de erfelijkheid van verworven eigenschappen;

De groote theoreticus van het Darwinisme, August Weismann, ervan overtuigd, dat erfelijkheid van verworven

Sluiten