Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ik het boven voorgestelde maar al te zeer bewaarheid heb gevonden, en die, ondanks vele openbare en bijzondere vermaningen op hunnen weg bleven voortgaan. Ik wenschte wel, dat ik niet dikwijls meer velen van die soort moest ontmoeten, over welke ik (uit hunne redenen en gedrag), op grond van Gods Woord in twijfel ben, of zij. wel ooit behouden zullen worden.

Maar welligt leest dit een waarlijk opregt gemoed, doch hetwelk dit van zichzelven niet durft erkennen, die denkt, zoo is het juist met mij, zoeken en niet vinden; bidden zonder verhoord te worden, omdat ik kwalijk (of niet) bid. «Hoe lang, vraagt welligt een zoodanige zich zeiven: bleef het bij mij ook niet zoo als het is, pligt en sleurwerk, zonder lust, om het geweten gerust te stellen? waar is die ware onrust bij mij, waar de ware rust uit geboren wordt, dat doorbrekend werk, hetwelk alleen in Christus door het geloof te omhelzen, eindigen kan. Zou ik mij ook niet bedrogen hebben. Zou het bij mij ook in bloote aandoeningen bestaan, die als eene morgenwolk voorbijgaan?" "Wanneer een zoodanige met dit zelfonderzoek, (dat zeer betamelijk is, en niet genoeg kan aanbevolen worden), het telkens tot den Héere wendt, smeekende: Doorgrond mij o God, en ken mijn hart; beproef mij en ken mijne gedachten, en zie of er een schadelijke weg bij mij is, en leidt mij op den eeuwigen weg! Wanneer hij meest en liefst in de eenzaamheid zijn hart voor den Heere uitstort; het niet

Sluiten