Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geven van Rijksbijdragen aan de scholen met den Bijbel waren op grond van billijkheid, maar wel tegen het geven daarvan op grond van rtfc/z/sge/yAto'dtusschenopenbaaren bijzonder onderwijs.

2e. De beraadslaging in de Tweede Kamer.

Op 20 Augustus 1889 deed de voorzitter der Tweede Kamer het voorstel om over twee dagen de openbare beraadslaging over het ingediende wetsontwerp-Mackay te doen aanvangen. De linkerzijde was hier tegen en wilde de zaak gaarne nog zoo lang mogelijk uitstellen. Doch Dr. Schaepman nam het woord en zeide: „Ik voor mij meen, dat dit onderwerp rijp is voor behandeling, en ben overtuigd, dat mijn vrienden deze overtuiging deelen. Ook het Nederlandsche volk verlangt, dat de zaak tot beslissing zal worden gebracht. Wij kunnen, na alle moeite en inspanning, die wij ons allen getroost hebben, om tot een oplossing van de schoolkwestie te geraken, niet langer aarzelen den Iaatsten stap daartoe te doen".

De meerderheid van de Kamer was het hiermee eens, en dus begonnen de debatten, welke ongeveer een week hebben geduurd.

Dr. Japikse zegt van deze debatten: „De discussies werden in bezadigden toon gevoerd"1), maar Jhr. de Savornin Lobman laat een heel ander geluid hooren, want hij deelt mede: „De woorden der tegenpartij waren uittartend, soms sarrend".2)

Verschillende liberale leden zeiden tegenstanders te zijn van de financiëele gelijkstelling van openbaar en bijzonder onderwijs, en wilden, dat het Rijk de openbare scholen naar andere regelen dan de bijzondere zou behandelen.

Een 5-tal leden der liberale partij wilde de toekenning der Rijksbijdrage afhankelijk stellen van het subjectieve oordeel der schoolautoriteit over het al of niet voldoende van het onderwijs in elk vak, een voorstel, dat Regeering en rechterzijde unaniem onaannemelijk noemden, omdat het de vrijheid van de school

1) Dr. N. Japikse, „Staatkundige Geschiedenis van Nederland van 1887— 1917", blz. 37, aangehaald door P. de Zeeuw J.Gzn., „De worsteling om het kind", blz. 337.

2) jhr. Mr. de Savornin Lohman, „De Pacificatie", blz. 19.

Sluiten