Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gij mogelijk het onkruid vergaderende, ook met hetzelve de tarwe niet uittrekt, laatze beide te zamen opwassen tot den oogst.

Ten aanzien, in het bijzonder van het Groningsche Tijdschrift is nog iets meer op te merken. De Godgeleerdheid, die van daar uitgaat is eene Godgeleerdheid , nog slechts van overgang : geen Rationalismus meer en nog geen Christelijk geloof, kan zij niet lang blijven wat zij thands is. Een tweedërJéi element vooral is in hare voortbrengselen erkenbaar: een element van behoefte aan den persoonlijken, historischen christus , <— een element van die Pantheïstische richting, de groote smetstof onzer eeuw, die vooral in alle godsdienst en godgeleerdheid van gevoel zich zoo ligtelijk indringt. De tijd wellicht is nabij, waarop elk dier beide, tot meerdere ontwikkeling gekomen, zich in -zijnen waren aart geheel zal openbaren.

Wat staat ons, belijders der Christelijk Hervormde geloofswaarheden , intusschen te doen ? Gods weg te verbeiden , en te -arbeiden met Zijn Woord. Verandering;, herstel zijn mogelijk bij Hem. Hij weet de tijden en de gelegenheden. En moet dan (dat Hij verhoede q hetzij het rationalistisch of een pantheïstisch beginsel beslissend de overhand behouden, en wordt daardoor licht eenmaal het blijven in de bestaande Kerk voor den oprechten Christen onmogelijk; welnu! dan zullen wij op het woord en onder de leiding onzes Heeren, uilgaan, gelijk onze Protestantsche Kerken eenmaal uitgegaan .rijn van Rome, gelijk de eerste Christen-Gemeente is uitgegaan van dat Israël, dat zijnen christus verworpen had.

Ik gevoel zoo geenen schrik voor dat woord van uitgang , van scheiding. De stap, ik herhaal het, kan eenmaal plicht worden. Ik geloof met al mijn hart, dat het nog zoo ver niet gekomen is. De afscheiding uit debe-

Sluiten