Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE VRAAG NAAR DE LITURGIE KRACHTIG AAN DE ORDE GESTELD

door Dr w. h. van de pol

De zoo juist verschenen en keurig uitgegeven studie van Dr Noordmans over liturgie is — om in de terminologie van den schrijver te spreken — een krachtige klaroenstoot, die onmogelijk ongehoord kan blijven. Waren het tot nu toe in de Hervormde kerken van ons land uitsluitend de voorvechters geweest voor liturgisch herstel, die door persartikelen en door publicaties in boekvorm besef trachtten te wekken van het belang van liturgische vragen en aangelegenheden, thans is er voor het eerst een studie verschenen „van den anderen kant": een degelijke studie, die klinkt als een alarmsignaal, een „weest op uw hoede". We hebben nu niet langer enkel en alleen een pro zwart op wit, maar ook een contra, en dat van de hand van een onzer bekwaamste theologen. Zal het nu niet met de liturgische beweging gedaan zijn?

Als elke jonge beweging is ook de liturgische nog niet gestabiliseerd. Er is nog veel zoeken en tasten, veel verwarring en onklaarheid. Zij kan nog allerlei kanten uit. Hierin ligt ontegenzeggelijk een gevaar.

• Men meene echter niet, dat op grond daarvan de geheele liturgische beweging, die bovendien reeds lang een krachtige stroom in onze kerken is geworden, dient te worden ingedamd en „onschadelijk gemaakt. Trouwens die stroom is niet meer te keeren. Steeds meerderen zijn ervan overtuigd — en vooral onder de jongere leden der gemeente— dat het woord „liturgie" staat voor iets, dat ontbreekt in het kerkelijk gemeenschapsleven en dat er toch moet zijn, iets, dat wij door tal van oorzaken thans minder kunnen missen dan ooit. En men heeft weer ontdekt, dat evenals er naast het Roomsch-Katholieke dogma niet een afwezigheid van dogma is aan Protestantschen kant, maar een reformatorisch dogma, dat er evenzoo naast de RoomschKatholieke (en naast de Ooster-Orthodoxe) liturgie ook gesproken kan en moet worden niet van afwezigheid van liturgie, maar van reformatorische liturgie.

In zooverre nu het boek van Dr Noordmans een waarschuwing beteekent tegen liturgische neigingen van vreemden, niet-reformatorischen oorsprong en in zooverre het tot nieuwe en ernstiger bezinning wil oproepen, kunnen wij ons over het verschijnen ervan niet genoeg

Sluiten