Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

om over hunne kerkmuurtjes hoen te zien en alleen te vragen naar de komst van liet godsrijk.

Maar de groote menigte hunner zag en zeer te recht — in de wederopleving der gereformeerde waarheid in de Herv. kerk — het samenpakken van een dreigende donderlucht boven het eigen gebouw en hoorde in de stem der waarheid die daar weer begon te weerklinken — de doodsklok luiden over de scheiding! De ervaring leert het: zoodra de waarheid in onze kerk weer wordt gehoord, dan keert het volk terug in de oude bedehuizen om het ongeloof slechts noode verlaten, doch waarvoor terstond de oude genegenheid weer opvlamt uit de smeulende asch. Dan kwijnt de afgescheiden kerk, ja wordt door velen vaarwel gezegd, die „als proselieten der poort" jaren lang uit nood zich bij hen hadden gevoegd; ja op meer dan eene plaats zag men verscheidene „proselieten der gerechtigheid" zelfs hen eensklaps verlaten in zoodanig geval en tot ons wederkeeren.

In zoodanige gevallen leert men de broeders der scheiding eerst recht kennen. Dan wordt men gewaar wat bitse nijd het merg van hun gebeente verteert. Wat wordt ons nog steeds voor de voeten geworpen de schuld die onze vaderen op zich hebben geladen door hen te vervolgen om des geloofs wille! hoewel toch honderd- en duizendvoudig van onze zijde die schuld is erkend en men zou kunnen zeggen, dat daarvoor nu eenmaal genoegzaam zoenoffers zijn gebracht.

Hoe worden steeds met jaloerschen blik met woorden waartusschen de wangunst heengluurt zoo mogelijk de levensteekenen verdacht gemaakt die zich onder ons vertoonen, hoe menigmaal het zedelijk karakter onzer gereformeerde predikanten door hen verdacht gemaakt waar de mannen der scheiding elkander steeds in den

Sluiten