Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

systeem, welnu richt dan den blik „op den redacteur der Stemmen voor Waarheid enYrede," sins zijn vertrek naar Utrecht iedere maand al meer tot een aristocratisch conservatisme bekeerd en met hooghartigheid zich afwendend van die democratische aspiratiën van Standaard en Heraut, waarin hij zich anders van huis uit zou men zeggen, beter zou moeten thuis gevoelen. „Neen geen verzet, zoo klinkt het daar op orakeltoon, tegen de gestelde machten, geen mogelijk maken van de autonomie der gemeenten

„Neen gemeente duld en lijd en zwijg, want in stil zijn en wachten is soms meer moed gelegen dan in werken en strijden die gedachten kunt ge hier telkens weer ingekleed in anderen vorm terugvinden als een bewijs dat van de innigste waarheden ook een gebruik kan worden gemaakt, waarbij Talleryands bekende uitspraak: „de spraak is den mensch gegeven om zijne gedachten te verbergenons voor den geest komt.

Want tussclien de regels door lezen we: „Laat nooit die gereformeerden het winnen, want dan was onze positie in de gemeente geheel verloren. "Weg met die drijvers die voor geen reden vatbaar zijn, waar zou het heen als die gereformeerden de macht in handen kregen. Neen voorwaar al kunnen we ons slechts vereenigen met de Haagsche synode, liever handhaven we haar dan dat we de macht in handen zouden spelen aan zulke puristen die met de modernen beginnende straks ook in blinde zuiveringswoede de vierschaar der inquisitie over ons zouden spannen."

Dien indruk geachte lezer gaf mij gedurende de laatste jaren dat deel der kroniek van „de Stemmen" aan de bespreking der kerkelijke toestanden gewijd.

Van daar dan ook dat ik in enkele trekken hier

Sluiten