Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vijandschap der evangelischen tegen de belijdenis der gereformeerde kerk even heftig is, gaan ze in de practijk op eene wijze te werk, die den toets der eerlijkheid niet kan doorstaan. — Ik ben opgevoed in de kringen waar de evangelisch-synodale toon met al zijn onevangelische hardheid en hiërarchische aanmatiging de overhand had. Ik heb jaren lang de gesprekken aangehoord en de beweeggronden leeren doorzien van mannen die geen bijloopers waren hunner richting, maar leiders, als leden van hoogere en lagere besturen bekend om hunne verbazende wetskennis en door hunne ongeëvenaarde handigheid om het door en door rotte synodale schip koers te doen houden op het reeds zoo lang onstuimige kerkelijke vaarwater. Ik heb me toen reeds verbaasd hoe het mogelijk was dat mannen, overigens om hunne rechtschapenheid geacht, om hunne uitnemende karaktertrekken bemind, om hun helder verstand geroemd , zóó met vooroordeel bezet konden zijn tegen hen die niets misdeden dan trouw te zijn aan de belijdenis hunner kerk. Wee don orthodoxe, die in die dagen toen de echt synodale toon nog in alle classicale besturen de overhand had, de minste vat op zich gaf.

Met onaardig tot juister begrip van deze zaak is hier nog de herinnering aan de vervolging destijds ingesteld tegen den tegenwoordigen redacteur van het Wag. Weekblad toen nog in zijne eerste gemeente te Yeen. Deze leeraar in die dagen met innige trouw aan de oude gereformeerde waarheid hangende, was toen zoo teeder van conscientie dat hij op zekeren tijd het zingen van gezangen staakte. Met van vreugde stralende oogen kwamen de mannen die het synodale sanhedrin vertegenwoordigden bijeen, om toch maar de middelen te beramen dezen weerspanneling op voorbeeldige wijze te castigeeren. Gelukkig is die onzalige tijdvoorbij, maar

Sluiten