Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kleine woning, en inderdaad 't bleek goed te gaan. Jolin bleef bij zijn vrouwtje thuis en liet zich door haar in het lezen onderrichten, dat hij schier geheel vergeten was. De ernst van zijn vrouw deed hem goed, maar de goede ziel kon hem op den duur niet bewaren en heeft heel wat tranen om hem geschreid. Eindelijk — hij was toen reeds jaren getrouwd — was zijn vloeken zóó afschuwelijk, dat eene goddelooze vrouw uit zijne buurt er hem over bestrafte en hem voorhield, dat hij het nooit voor God zou kunnen verantwoorden de gansche jeugd van Elstow te hebben bedorven. Dit greep hem aan, en hij eindigde met vloeken. Ook werd hij door eene prediking op de sabbathsviering opmerkzaam en vatte het voornemen op zich te verbeteren, hetgeen hij ook deed, en van nu voortaan werd hij een toonbeeld van vroomheid; maar 't was alles werk in eigen kracht, eigengerechtigheid.

Op zekeien dag ging hij met zijn kruiwagen naar Bedford en kreeg daar een ketel te lappen vóór de deur van eene bekeerde vrouw, die met hare buurtjes over de wedergeboorte zat te redeneeren. Dat gesprek trok hem aan. Zoo iets had hij nog nooit gehoord, en hij kon het niet vergeten. Den volgenden dag zocht hij de vrouwen weder op en deze brachten hem bij haren 1 eeraar, den Baptistischen predikant Gifford. Nu was John op het rechte punt gekomen. Hier leerde hij de waarheid Gods kennen, die aan zijn hart geheiligd werd, en Bunyan werd een innig christen van groote gemoedelijkheid, met een levendige verbeelding, die veel te strijden had met zijn booze hart, zijn vleesch en den satan; maar die in innige gemeenschap met God troost en kracht zocht. Bunyan werd een christen bij wie het gemoedsleven op den voorgrond stond, maar toch zich onderwierp aan de gehoorzaamheid des geloofs. Zijn Bijbel was hem alles, uit den Bijbel liet hij zich overtuigen, daar buiten niet. Hij worstelde schier met iedere waar-

Sluiten