Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De ontslagen gevangenen keerden telkens des Zondags weder om het woord te kooren en God richtte daar een altaar op tot zijne verheerlijking. Bunyan verheugde zich daarin, maar had heel wat te strijden met de moeielijkheden des levens, want hij moest in den kerker ook nog zijn eigen kost verdienen en zijn gezin ondersteunen. Met ketellappen viel daar niet veel te beginnen, maar nu werd hij schoenlapper en vetermaker. Later verdiende hij ook iets met zijne pen.

Ja, die pen, welke hem doet leven en spreken zooveel jaren nadat hij gestorven is, heeft hem eerst heel wat moeite gekost. Wie hem zag schrijven — hij had het op school nooit geleerd — verbaasde zich over zijne volhardende vlijt in dezen, want zijne handen schenen voor alles anders gemaakt dan voor eene pen. In de gevangenis schreef hij zijn eerste meesterstuk. » 's Christens pelgrimsreis naar de eeuwigheid," een droomgezicht waarin de weg naar den hemel, zooals Gods kinderen dien gewoonlijk afleggen, bevindelijk wordt voorgesteld. Ook onderscheidene andere geschriften stelde hij daar samen. De Christinnereis en de geschiedenis van Meester kwaad volgden, maar waren geene meesterstukken zooals de eerste. Later — na zijne bevrijding — nam hij nog eens de pen ter hand voor eene allegorische voorstelling niet zoozeer van de bekeeringsgeschiedenis eener enkele ziel als wel van het groote feit der verlossing in Christus in het algemeen. De heerlijke schepping van den mensch, den zondenval, de overheersching van Satanas, de genade Gods en de genademiddelen aangewend tot redding: de vernieuwing door den H. Geest en wat dies meer zij — tot de opneming in heerlijkheid na velerlei zonden en afdwaling, boete en berouw. Deze Heilige O orlog overtreft alle andere werken van dien aard maar is moeilijker te verstaan.

Ik heb mij daareven reeds laten ontvallen, dat Bunyan nog weer vrijgelaten is. Dit gebeurde in het jaar 1672

Sluiten