Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

genoeg onzen wensch uitspreken, dat de betere geest in de redactie allengs krachtiger moge optreden en, kon het, die min edele elementen uitwerpe, die oneer brengen over haar naam.

Maar genoeg hiervan. We komen tot haar argumenten.

Het argument- Groen plaatsen we daarbij voorop. Zij zoekt Groen's isolement te verheffen, maar meent, in strijd met het gevoelen van het Handelsblad, dat de ChristelijkeNationalen te Utrecht niet in diens geest handelden, maar veeleer op kinderachtige wijze een carricatuur van zijn manlijke houding hebben geleverd, die juist bij vergelijking met Groen's isolement te sterker zich zelve veroordeelt.

De redactie zal uit No. 10 der Ned. Ged. reeds gezien hebben, dat zij dit argument moet laten varen. De heer Groen toch verklaart zelf, dat ook „naar hem voorkomt de doelloosheid van doeltreffende samenwerking na verwerping van het amendement was gebleken."

De redactie heeft het dus zich zelve te wijten, dat zij door den naam van Groen tegen ons op te roepen, ons thans in dien naam een niet genoeg te waardeeren wapen tegen haar heeft gereikt. Alles toch wat zij tot lof van Groen in haar artikel schreef, moet thans ons mede ten goede komen.

Het tweede argument willen we liefst het argumentVerhagen noemen. Door het verwerpen van Verhagen's voorstel was ons, zoo meent ze, het blijven mogelijk gemaakt.

Ook bij dit argument maakt de redactie ons den strijd zeer licht. Zij blijkt toch over de groote vraag der schoolplichtigheid niet homogeen te zijn.

De schrijver van het humane artikel over „Schoolplich-

I

Sluiten