Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en de ander zegt: „Uw vragen om waarborg tegen schoolplichtigheid is onredelijk," want we moeten haar als middel openhouden,

dan is de strijd voor den verdediger niet zwaar. Minder echter pleit het voor de redactie der N. Rott., dat ze de dagbladenpolemiek toevertrouwt aan een publicist, die in éénzelfde kolom beide stellingen verdedigt en dus zich zelf weerlegt.

En toch dit is zoo.

In dezelfde kolom, waaruit we het boven gegeven citaat afschreven, lezen we het volgende:

„Niet alleen dat de heer Verhagen het protest niet heeft uitgelokt, maar zijn voorstel was juist de brug, waarover de partijen elkander hadden kannen naderen. Nu het met overgroote meerderheid verworpen was, bestond er geen reden om te vreezen, dat van het Schoolverbond de wettelijke schoolplichtigheid hoofddoel zou worden. Het groote bezwaar was dus opgeheven. Men was het op dit hoofdpunt eens."

Wie logisch denkt, zal gevoelen dat voor „hoofddoel" middel dient gelezen te worden, zal de conclusie doorgaan, en derhalve den onverzoenlijken strijd voelen tusschen beide citaten uit éénzelfde kolom.

Het derde argument is voor geen debat vatbaar. Beriepen de christelijk-nationalen zich op het geweten, de N. Rott. vindt goed dit eenvoudig voor een leugenachtig voorgeven te verklaren.

Daar strijdt men niet over.

Het gewetens-argument kan uit zijn aard nimmer overtuigen, maar vindt onder ernstige strijders steeds dien eerbied, dat men er voor zwijgt, zonder zich gewonnen te geven.

Vindt de N. Rott. goed zich op te werpen als rechter over het „forum internum", — die vrijheid zij haar gegund. In zulk een strijd is er slechts één beslissing mogelijk: de beslissing van Hem, wiens stem in het geweten spreekt.

Sluiten