Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maar de stichting der bekeerden moet uitgesteld, — hoe zou het anders — er is geen tijd, want ziet reeds weer op nieuwe toebrenging is oog en hart gericht. Vooral in het cijfer der bekeerlingen jubelt men, waant dies eiken toetssteen te kunnen missen, en begroet met nevelachtige onbepaaldheid in elk een medestander, die, op welken grond, langs welken weg, uit welke drijfveer ook, slechts bij 't vaandel met ons op wil komen en meespreekt van den Heer. Het is of de voorbereidende genade werkeloos, of de erfzegen krachteloos, of het verleden der kerk doelloos is geworden, en elke bekeering, buiten invloed van Gods trouwverbond, een op zich zelf staand feit, een los daarheen geworpen werking is van 's Heeren Geest. Het schijnt soms, of Gods uitverkorenen niet door wederbaring uit den éénen Christus in onderlinge maagschap verwekt worden, maar als drenkelingen door den arm des Geesten opgevischt uit den stroom. — Dat mag niet zonder tegenspraak blijven, Gel.! Geestelijke opwekking, ik weet het, is een uitnemende genade, soms het eenig redmiddel, maar in dien zin tot regel verheven, werpt ze Jezus kerk omver. Dan zijn het stekken al te maal, hier en ginds in perken saamgevoegd, maar dan is er geen wortel, en stoelt de wijnstok niet, die de ranken tot eenheid verbindt. »Met al de heiligen," zegt de man van Tarsen in het vers, dat op ons tekstwoord volgt, en nooit dan tot zeer ernstige schade wordt die samenhang miskend. Immers, reeds wordt de wrange vrucht openbaar. Reeds zien we, hoe elk varen wil onder eigen vlag, vrijbuit onder eigen vaandel. Reeds steekt het veelhoofdig monster van het alles verbrokkelend individualisme de hoornen uit. Och, of men het toch inzag, zoo worden de steenen wel aangedragen, zoo wordt de steenhoop wel op het erf gevleid, maar die opgetaste steengroep kan zich zelf niet tot muur opeenstapelen. Zonder plan, cement en bouwmeester, wordt uit die steenen nooit een huis.

Maar al bestrijd ik ook die drie laatste rigtingen, M. H.!

Sluiten