Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

der koningen. Iets meer van de psalmen misschien. Maar, zoo ge een tiental Messiaansche profetiën daarbij voegt, is zeker voor verreweg de meesten de kennis van het oude testament reeds ten einde. En met het nieuw verbond is het niet veel beter. Hoe weinigen lazen ook maar een enkel evangelie in samenhangende volgorde door? Wat zijn de brieven der apostelen voor de meesten anders, dan het breedsprakig omhulsel van enkele wonderspreukige geloofswaarheden? Van Joannes' Openbaring spreek ik zelfs niet. Hoe lange jaren was het niet in zwang, om de eereplaats bij het godsdienstonderwijs te geven, aan wat ter tegemoetkoming van het geheugen zich in getalreeksen liet samenvoegen: de zes scheppingsdagen, de tien plagen van Egypte, de tien geboden, de twaalf zonen van Jacob , de twaalf apostelen, de zeven kruiswoorden, de twaalf geloofsartikelen, de zooveel wonderen, de zooveel gelijkenissen, de zooveel verschijningen enz. ? Wat anders maakte men, en wat maakt men veelzins nog van de bijbelsche geschiedenis dan een beeldengallerij van uitstekende mannen, en vrouwen, en kinderen, wier eenig raison d'être, wier eenig levensdoel scheen bestaan te hebben in het achterlaten van hun lofwaardig voorbeeld ? Lag het dan niet voor de hand, dat ongemerkt beelden uit het eigen volksleven de gewijde gestalten op zij drongen en onbewust de grenslijn van ongewijde en heilige geschiedenis werd uitgewischt ? Ja , kon men zich wel altijd aan den indruk ontworstelen, dat menig treffend voorbeeld uit de heidenwereld de lang niet vlekkelooze gestalten van Israëls helden in schoonheid en bezieling overtrof? Moest niet de profetie in veler schatting een mechanisch, tooverachtig, zoo maar niet noodeloos , uitspreken van

Sluiten