Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar van 1880 tot nu onlangs in den Standaard niet principiëel verdedigd. En waar ultra's drijven wilden, heb ik nimmer de zweep over de paarden gelegd, maar eer den remtoestel laten werken.

Daarover loopt het geschil dus niet.

Het pleit liep principiëel alleen over deze alles beheerschende quaestie, of de eisch van de vrije Christelijke school door de antirevolutionaire partij al dan niet ook tot het Hooger Onderwijs moet worden doorgetrokken.

Speciaal voor de Vrije Universiteit behoeft niemand te kiezen. In dat opzicht deed ik nooit iemands keuze geweld aan. Maar als uwe vergadering zich een toekomst voor onze antirevolutionaire partij kon denken zonder eigen wetenschappelijke inrichtingen, waaruit de mannen moeten voortkomen, om hare beginselen te bepleiten, en ze én in de Regeeringskringen én op de Staats-bureaux toe te passen, dan zou ik u beleefdelijk verzoeken moeten, mij niet als orgeltrapper te willen aanstellen bij een orgel zonder organist.

En voorts, M. II. en Broederen, laat onze besprekingen dezen dag én vrij én toch gebonden wezen.

Vrij, doordien er van smoring van discussiën noch van onderdrukking van afwijkende meeningen sprake zij. Vrij bovenal voor onze Kamerleden, opdat niemand ons bespreken of besluiten versta, als kon dit hen, als leden van ons Parlement, ooit binden.

Maar toch ook gebonden.

Gebonden aan Ons Program, dat hier basis van discussie is, zoolang, gelijk dit nu het geval is, geen bepaald voorstel tot wijziging is ingediend. Gebonden aan den aard van deze samenkomst, waar men wel beginselen bespreken, maar geen Grondwetsredactie formuleeren kan. Gebonden aan den tijd, opdat we, het overtollige besnoeiend, naar een doeltreffender uitkomst spoeden. En dan gebonden bovenal door den teederen eisch der broederlijke liefde, die ons hier in den Naam des Heeren Jezus saam doe zijn.

Ook hier spreekt zich, bij gelijke waardeering, zeker niet mindere beslistheid uit, maar ook hier ziet Ge, hoe de breuke door mij uitsluitend geconstateerd wierd op een terrein, dat gansch en al buiten het verborgen leven ligt.

Er is tweeërlei Staatsbeschouwing.

Ééne van Groen van Prinsterer, en eene gansch andere van Chantepie de la Saussaye.

Welnu, tusschen die beide moest ten slotte gekozen worden.

Tot een nStahl wider Bunsen ' moest het ook hier te lande eindelijk komen.

En toen koos ons volk voor Groen.

Sluiten