Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bij eede verbonden wierden eeniglijJc uit en naar den Woorde Gods over de stukken der Waarheid te beslissen.

Wie voor Gods Woord niet meer onvoorwaardelijk buigt, maar zijn vastigheid aanrandt, kan m. i. in geen Synode als rechter zitten, maar moet er, zoolang hij lid zijner Kerke blijft, worden gedaagd.

WIE DRONG TOT BREUKE ?

In de vierde plaats sta hier een kort protest tegen uw beweren, alsof de breuke nu door mij gebroken was.

De eenvoudigste feiten der historie laten niet toe, dat ik U hierin gelijk geef.

Wie, zoo bid ik U, heeft het eerst een hard, een snijdend, een a/snijdend woord tegen zijn broederen in het midden van onze Christelijke vergaderingen geworpen?

Was het Beets niet?

Herinner u slechts even, wat in 1869 is geschied!

Na lang getergd te zijn, en met de wondende perioden van 1857 en 1866 achter zich, kwam Groen van Prinsterer op de vergadering van Christelijk-Nationaal, in dat jaar te Utrecht gehouden, eindelijk dan toch met zijn Shibböleth voor den dag. Het moest nu uitgemaakt, en het is toen ook uitgemaakt, dat het voortaan onder ons zijn zou: //Vrij onderwijs regel, de overheidsschool aanvulling!" ons program, dank zij Groens toenmalige cordaatheid, thans door al ons volk aanvaard.

En wat hoorde men toen opeens met forsehe stem van achter uit de zaal roepen?

„Dat is daemonisch/" en dat „daemonisch" kwam van de lippen van Beets.

Groen was verplet door zulk zeggen, en U is bekend, hoe Beets zijn ndaemonisch'1'1 toen in een meesterlijk vlugschrift toegelicht; en wat Groen geantwoord heeft; en hoe De la Saussaye toen openlijk met Christelijk-Nationaal brak; en hoe ik mij toen veroorloofde reeds destijds in een reeks -fferaw^-artikelen het goed recht van Groen tegenover deze //makers van breuke" in het licht te stellen.

Sluiten