Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

toen hij op den Pinksterdag vol geloof daar stond binnen de muren van Jeruzalem, in krachtige woorden tot de Israëlitische mannen sprak en de Heilige Geest hen overtuigde van zonde, gerechtigheid en oordeel. O! laat ons toezien: „Die niet met Mij is, is tegen Mij; die niet vergadert die verstrooit," spreekt de Heere. Die niet aan Jezus voeten zinkt en uitroept: „Mijn Heere en mijn God /" die herhaalt den moordkreet: „Hij is des doods schuldig! Kruist Hem! kruist Hem!" O! hoort des Heeren woord: „Wendt u tot Mij alle gij einden der aarde, en wordt behouden! Kust den Zoon, opdat Hij niet toorne, en gij op den weg vergaat, wanneer Zijn toorn maar een weinig zou ontbranden; welgelukzalig echter allen, die op Hem vertrouwend

Ja, Jezus neemt de zondaars aan.

En zoudt ge toch uw dood begeeren?

Zoudt gij Zijn liefde en gunst versmaan?

O neen, laat u tot Hem bekeeren.

Ach! blijf niet langer koud en dood,

Erken toch eens uw zielenood;

Gevoel des duivels strik en banden,

En stel uw ziel in Jezus handen,

Hij zal u van de schuld ontslaan;

Nog heden neemt Hij zondaars aan.

Simon Petrus, vurig van aard als hij was, gloeide van liefdetot zijnen Meester, van daar dat hij wel eens te ver ging en menigmalen de zaak des Heeren zou benadeeld hebben, indien diezelfde Meester niet de Almachtige geweest ware, getuige het gebeurde met Malchus.

Dezelfde discipel, uitmuntend door vurigen ijver, heeft ons ook tevens doen zien, hoe diep een kind van God zinken kan.

Sluiten