Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

grimlach: „O! wat werken die dwazen mij schoon in de hand.'' Maar als hij, integendeel, het Woord alléén werkzaam ziet, zonder dat menschen zich als helpers op de kampplaats vertoonen, is hij terneêr geslagen; de knieën knikken hem onder het lijf; hij siddert en bezwijkt schier van vrees."

Toen de valsche profeten kwamen om hunne leer tegenover Luther te verdedigen, bewees hij hen, dat niets van hunne redeneeringen op de Heilige Schrift berustten. En toen hunne dolzinnige handelingen en redeneeringen niet ophielden, toen sprak Luther met eene stem zooals alleen een Luther had: „God moge u slaan, Satan," en hij voegde er bij: „Ik sla uwen geest op den mond." En.... de staf van Luther verslond de staven van deze Egyptische toovenaars; zij ruimden het veld en verlieten nog denzelfden dag Wittenberg.

Ziet ge wel, lieve lezer! hoe Luther en Huntington het met elkander eens waren? Dat komt daarvandaan dat ze beiden door denzelfden Geest werden onderwezen en de Heilige Geest leert nooit tegenstrijdige zaken.

Och! of er meer behoefte werd gevoeld aan de onderwijzingen van dien Geest, er zou minder dwaling, minder scheuring, minder doodigheid gevonden worden, en zij, die den naam hebben, dat zij leven maar dood zijn in de belijdenis, zouden meer openbaar worden.

De Koning van Sion, Die gezeten is op Zijnen heerlijken troon, Hij géve aan Zijne onderdanen dat zij bij bevinding leeren kennen, waarom er zooveel aan den Satan wordt toegelaten, om de bruid van Christus in de engte te brengen. Och, lieve lezer! het zijn de vijlen, die de roest van het staal afschuren. Wanneer dan de Satan wordt gebruikt als eene vijl, dat dan de ingekankerde roest er worde afgeschuurd, opdat de genade zooveel te heerlijker moge uitblinken in hen, die van den Heere worden bearbeid, opdat het nieuwe leven meer

Sluiten