Geen zoekvraag opgegeven

  • / 96

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Op den dag des Heer'en, twee dagen voor hpff-éh dood, miste men haar in de kerk, waarop een harer vriendenpaar na de godsdienstoefening ging bezoeken. „Ik was te zwmL" zeide Lena, „om vandaag naar de kerk te gaan, maarHjfeeere was bij mg, want o! de kamer was mij te nauw, toen ik aan Zijne voeten mocht nedervallen en met Hem vrijmoedig spreken en Zijne onuitsprekelijke genade aan zulk eene ellendige als ik ben, mocht nagaan."

Den volgenden morgen ontving een harer vrienden bericht dat zij ernstig ziek was Toen deze haar kwam bezoeken, zeide\ ze, dat haar einde daar was en dat hij toch aan iedereen moest ze§oen i welk een lieve Meester de Heere Jezus was.

Na deze woorden gesproken te hebben waren hare krachten zeer afgenomen, en met eene zwakke, echter verstaanbare stem zeide zij: „zonder bloedstorting geene vergeving, dat bloed, het bloed van den Heere Jezus heeft mij gereinigd. Met Christus te zijn is verre het beste. \

Dit waren hare laatste woorden. Lena ging den weg van alle vleesch, maar dat wat de Heere in haar gewrocht had werd overgeplant in het hemelsch Paradijs, om plaats te nemen onder die heerlijke schare, die voor den troon van God in den hemel ziju en Hem zonder ophouden in Zijnen tempel loven en prijzen.

De psalmdichter zegt: de rechtvaardige zal in eeuwige gedachtenisse zijn. Lena mocht bij de wereld veracht zijn geweest, maar bij den Heere was zij uitverkoren en dierbaar, en hoewel geen gedenksteen haar graf bedekt, zoo waakt toch 's Heeren aog over hare stofjes, die Hij bijeen vergaderen zal op dien ^rooten dag, dat Sion zich verheugen zal met eene onuitsprekelijke en nooit gekende blijdschap, omdat dan eerst de Majesteit ran haren beminden Koning zal schitteren in ongekenden luister, wanneer God zal zijn alles in allen.

Sluiten