Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dien en vermengt u niet met hem!"; „Ontvangt den ketter niet in uwe woning" ; en „Dat er breuke zij tusschen Christus en Belial" ; — tot het eindelijk op Pathmos beluisterd wordt: „Ga uit van hen mijn volk, opdat gij aan hare zonde geen gemeenschap hebt en hunne plage u niet omvange".

En zoo gaat dat scheiden, scheiden ook door breuke, steeds door: geestelijk, als het tweesnijdend zwaard des Woords tusschen de verdeelingen der ziele en des geestes heensnijdt; physisch, als de zeis des doods de halmen afmaait en lichaam en ziel uiteen worden gebroken; en zal ze eens kosmisch doorgaan als, op het geroep deiBruid, Christus zelf wederkomt, en al wat samenhing eens uiteen wordt gebroken, en de bokken voor altoos van de schapen gaan.

Op het terrein der Heilige Schriftuur is alle onzekerheid dus opgeheven. De macht die altoos valsch vermengen wil is juist de zonde, en tegenover dat valsch vermengen stelt God de Heere zeer stellig den eisch tot scheiding, ook al moet het door breuke gaan.

Dien eisch stelt Hij eerst in de Wet; dan in het Wonder; nog doorgaande in de Wedergeboorte; en 't sterkst in de profetie van de Wederkomst des Heeren. Dien eisch stelt God, die uw Souverein is, niet enkel in wat Hij doet, maar even beslist in wat Hij beveelt. Dien eisch houdt hij vol onder het Oude Verbond en vernieuwt en verscherpt Hij onder het Nieuwe Testament. Want Geloof en Ongeloof zijn, als vuur en water, twee zich niet parende maar elkaar uitsluitende en vernielende elementen, en hoe vast ge het Leem ook met het IJzer saam moogt persen, uw God maakt toch dat het niet kan hechten; en toch valt het uiteen.

Ons pleidooi uit de Historie kan korter zijn. Ook in haar toch is het ons alleen te doen, om het spoor van de voetstappen des Heeren; een spoor, dat ge uiteraard alleen daar constateeren moogt, waar ge duurzaam in kerk en staat ontluiking ziet van edeler krachten. En dan wijs ik u, eerst op twee scheidingen en breuken, die heel ons werelddeel aan hebben gegrepen, en dan op tal van scheidingen en breuken in het leven juist der beste volken. Toen Jeruzalem viel en het Kruis de wereld intoog, voegde het zich niet in wat bestond, maar trad als nieuw-scheppend beginsel tegen

Sluiten