Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gehoorzaamheid bewijst aan allen, die voor korter of langer tijd over haar gesteld zijn Eph. 6:7, 8, 1 Thess. 5 : 12, 13, 1 Petr. 5 : 5.

Het is voor iedere ziel, en zelfs voor den ganschen diakonessenarbeid, zeer schadelijk, als eene zuster, die over werkelijk of vermeend onrecht te klagen heeft, daarover tot anderen spreekt. Wie niet zwijgend en biddend onrecht kan dragen, zonder zich te laten verbitteren , — wie zich ten minste daarin niet ernstig wil oefenen, heeft van de navolging van Christus nog weinig begrepen. De Schrift noemt het stille, gewillige onrecht lijden genade. 1 Petr. 2 : 18, 19. Daarom laat ons er naar streven om stil te zijn. Het is reeds verkeerd, als de zusters zich er aan gewennen om elkander haren nood te klagen, het moge personen of verschillende verhoudingen betreffen. Door zulk een zich beklagen geraakt men van den weg des Heeren af en komt op den weg der wereld; uit de liefde, die in stilte vergeven kan, en dan ook ervaart dat dit genade en vrede geeft, — op den weg van het oordeelen en murmureeren. Jak. 1 : 26, Matth. 5 : 46, 47. Heeft eene der zusters behoefte om haar hart uit te storten, vooral op punten, waarop het den arbeid geldt, die haar lief is, dan wende zij zich openhartig tot de moeder des huizes zelve, maar neme nooit zieken of vrienden buitenshuis tot hare vertrouwden, die bijna nimmer de onderlinge verhouding der zusters zuiver kunnen beoordeelen, en daarom zelden eenen raad geven, die den vrede bevordert.

Zoo lang eene ziel ontstemd is, ziet zij noch zich

Sluiten