is toegevoegd aan uw favorieten.

Slachtoffers der Roomsche huwelijksmoraal

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nen bevrijden van zijn waandenkbeelden.

Den volgenden morgen ging Jan van Rom vroeg weg. want hij moest een verre reis maken, die eenige dagen zou duren; er werd niet veel gepraat aan de ontbijttafel, haastig kuste hij zijn vrouw en zijn zoon en wilde vertrekken, maar zijn vrouw hield hem tegen. Het leek wel of zij nu reeds den strijd begon om hem vast te houden.

„Vader", zei ze en haar stem was lief en vertrouwelijk als vroeger, ,,zul je aan Fritsje en mij denken, als je vanavond alleen zit te eten?"

„Natuurlijk", antwoordde Jan afwezig.

,,Dat doen wij ook altijd, is 't nietwaar Frits? Als het zes uur is, zeggen we tegen elkaar: Nu gaat vader ook eten .

„En nu gaat vader zijn glaasje bier drinken", vulde Frits aan, in de hoogte springend van de pret.

„En als het half zeven is", sprak zijn vrouw weer, „dan zeg ik altijd: „Nu zegt vader: Wel te rusten Frits, ga maar lekker slapen".

Jan was beschaamd. Hij kon niet heengaan zonder hen beiden nog een keer omhelsd te hebben.

Maar hij meende, dat hij daaraan toch niet mocht toegeven en in den trein nadenkend, begreep hij nu wel dat Greetje nooit katholiek zou worden. Hij werd vijandig en beeldde zich in dat ze dan toch niet alles voor hem over had en niet zooveel van hem hield als ze voorgaf. Hij had zich dus eigenlijk schromelijk vergist, al deed ze ook nog zoo lief. Wat stond hem nu te doen? Hij kon natuurlijk weer zijn plichten waarnemen, niemand zou hem dat beletten. Maar het zou toch een vreemde toestand worden, iederen Zondag zou hij eenige uren weggaan en zijn vrouw en oom Frits zouden hem misschien achter zijn rug uitlachen 'en zijn zoon zou later ook meedoen. En wie weet hoe vaak ze er toch woorden over zouden krijgen. Neen, dit was geen oplossing. Er waren slechts twee mogelijkheden: of Greet en de jongen werden ook katholiek of: hoe hard het ook zou zijn, wat het zwaarste was moest ook het zwaarste wegen (het eeuwige ging voor het tijdelijke) zij moesten dan maar scheiden en dan trouwde hij met Katharina de Vroome tot vreugde van zijn moeder.