Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vorstin onder de landschappen, is cijnsbaar geworden. Zij weent steeds des nachts, zij heeft geene troosters onder al hare liefhebbers !

En zouden wij M. H. deze klacht niet overnemen? Wel moeten wij om den toestand recht te beschrijven met denzelfden Jeremia, die zijn hoofd mot assche bedekt om Sion's verbreking, ook belijden: het zijn de goedertierenheden des Heeren, dat wij niet vernield zijn, dat zijne barmhartigheden geen einde hebben, zij zijn allen morgen nieuw !

Als wij klagend en biddend tot onzen God zullen naderen, mogen wij nooit vergeten zijne verbeurde zegeningen op te merken, en de zonnestralen van zijn gunst, die de somber dreigende wolken doorbreken, dankbaar te waardeeren. En daarvoor geeft de Heere ons ook redenen te over in eene ure als deze.

Wanneer wij maar een enkel oogenblik ons indenken het groote verschil tusschen het einde van de vorige en het begin van deze eeuw, met nu, dan springt dit ons terstond in het oog.

Toen heerschte op het gebied van religie en theologie het koude doodsche en alle leven verstijvende rationalisme, dat met zijn killen adem alle warmte en gloed des levens bluschte en des menschen bedorven verstand ten troon verhief. Het zou „aufklaren," verlichten en gaf niets dan koude en teleurstellende lichtbeelden, eens in snijdende critiek als het fata morgana geteekend.

De Schrift werd verscheurd, de waarheden waarbij de ziele leeft vielen onzer het ontleedmes der zoo geheeten verstandelijke critiek; het geestelijk leven werd vermoord. Wat waren de mannen weinig en zwak, die partij kozen tegen den geest van de eeuw; hoe dansten schier allen om den vrijheidsboom mee, prijsgevend liet kruis van den Hei-

Sluiten