Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

telijk nog zoo zwak, en de vijand zoo machtig, en de uiterlijke omstandigheden zoo droef. En zelfs als later de fundamenten van den tweeden tempel worden gelegd, weenen immers de ouderen, die aan de heerlijkheid van den vroegeren tempel denken, met zijn arke Gods, zijn Cherubs van goud, zijn schitterende pracht en duizenden van offers.

Welnu paart zich ook bij de blijdschap over de herleving in onze dagen dan niet een droeve klacht aan de dankbare erkentenis van Gods groote daden, als wij denken aan het zooveel schooner verleden ?

Zeer dun geworden!

Wederom, hef de weegschale op, en ge leert amen zeggen op deze droeve belijdenis.

Wanneer ge rondom u ziet, ach wat kleine schare van waarachtige belijders van 's Heeren heiligen Naam. De groote menigte ontwent meer en meer aan het geloof zelfs in historischen zin, spot met het heilige, is materialistisch in denken en doen, gaat geestelijk en zedelijk verloren. E11 zij die van het holle rationalisme zich afwenden, en in het aanbidden van de stof geen vrede vinden, verzinken in een wanhopig mysticisme, dat vreemd aan het ware leven, de ellende des levens verhoogt. Klinkt dan niet de stem uit het verleden beschamend en ons harte tot heimwee stemmend ?

Dat is hetzelfde Nederland dat voor het geloof mocht lijden, strijden en het geloof mocht grijpen; maar helaas het verliet datzelfde geloof en ook door de tuchtiging Gods heeft het niet geleerd! Dat is hetzelfde Nederlandsche volk dat vroeger als natie den levenden God eerde en als volk zijn aangezicht zocht. Neen, niet allen waren vroom, maar toch de natie boog in haar geheel genomen, zij het in historisch geloof, voor den Ileere der heirscharen. En nu ?

Sluiten