Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

baar geworden, zelfs vleesch geworden, in deze wereld. En dat deze betrekking zou gestoord zijn —1 zie hier wat den Heiland verontrust en benauwt, tot stervens toe. Dit is wel de smart des doods en zelfs de angst der bel, zooals bet in een kerkelijk formulier wordt uitgedrukt. En zoo klinkt dan doorde duisternis van Golgothade kreetop: „Mijn God, mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten ?" Waarom ? Dit is de groote vraag, die altijd weer zich stelt. Wat is, zonder meer, kan nooit het laatste en eenige zijn. Het moet een reden hebben, er moet zin in liggen. Achter het aardsche gebeuren wordt de hand van God gezocht. Waarom ? Ach, wij weten dikwijls maar al te goed waarom, als wij God hebben verlaten en nu van zelf door Hem verlaten worden. Maar Jezus wist het niet en daarom vroeg Hij het. Hij vroeg het. Hij zweeg niet. Hij sloot zijn smart niet op in zich zelf. Hij deed niet heroïsch. Hij schaamde zich zelfs niet zijn gemoed uit te storten in een kreet, dien allen kondèn hooren. Hij dacht er zelfs niet aan, dat zij dien kreet verkeerd kunnen uitleggen, ten nadeele van Hem en van zijn God. Hij had nooit bij-gedachten. Hij handelde altijd spontaan, zonder waarom, uit de eenheid van zijn ziel, die altijd onmiddellijk gericht was op God. Want al spreekt Hij zijn klacht voor de menschen uit, Hij spreekt haar niet tot hen uit. Hij laat haar ook niet in het ijle vervloeien. Hij richt zich tot God, tot den God, die Hem m verlaten heeft en Hij vraagt Hem: „ Waarom ?''

Sluiten