Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

om is het van zóóveel beteekenis, dat Jezus het volle mensch-zijn heeft erkend en gewijd, ook in zijn lichamelijke uitingen. Hij heeft aan het kruis geleden naar ziel en lichaam en kan ons dus voor beide vormen van leed solaas bieden. Daarom volgt, schijnbaar zoo paradoxaal, maar in de werkelijkheid zoo natuurlijk, op het: „ Waarom hebt Gij Mij verlaten", als uiting van het diepste zielelijden, dit woord: ,,Mjj dorstl" waarin zich de lichaamsnood laat gelden. Ook het lichaam is van God. Dorst en honger zijn natuurlijke behoeften. En de schepping is zóo ingericht, dat er brood groeit en water vloeit ombeide behoeften te bevredigen. De prikkel vraagt om voldoening; de voldoening beantwoordt aan den prikkel. Deze aanpassing en overeenstemming is een deel van de goddelijke orde, die het een op het ander heeft aangelegd. Het zinnelijke wordt pas verkeerd, als het uit den band springt door niet meer te gehoorzamen aan het geestelijke. Binnen zijn verband is het waardevol en goed. Dan kan de dorst van het lichaam niet slechts als symbool van den dorst der ziel gelden, zooals in den psalm: ,,Gelijk een hert schreeuwt naar de waterstroomen, alzoo schreeuwt mijne ziel naar God. Mijne ziel dorst naar God, naar den levenden God" (Ps. 42 : 2 v.), maar ook als drager daarvan en het is niet slechts beeldspraak, maar werkelijkheid, dat ,,de rivieren met de handen klappen voor het aangezicht des Heeren" (Ps. 98:8 v.), omdat het water een Godsgave is ook ter lessching van den licha-

Sluiten