Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

T

heeft. Hij vraagt niet om lafenis. Hij deelt eenvoudig het feit van zijn dorst mede. Hoe ver is Hij verwijderd van de Stoicijnsche levenshouding, die de zelfgenoegzame menschen kweekt, voor wie het een tekort aan eer-gevoel zou beteekenen behoeften kenbaar te maken aan anderen, of ook maar voor zich zelf te erkennen. De oude wijze zou zich over Jezus hebben geschaamd en hem den naam van wijze hebben ontzegd, omdat Hem de ware bezinning en de hooge redelijkheid ontbreekt. Socrates is veel gereserveerder in zijn gevangenis dan Jezus aan het kruis. Celsus smeedt uit Jezus' houding een wapen ter bestrijding van het Christendom, welks stichter de eerste voorwaarde van het ware mensch-zijn mist: de gelijkmoedigheid en onaandoenlijkheid van den wijze. M.en placht scherp te onderscheiden tusschen datgene wat van den mensch afhangt en wat niet van hem afhangt, het innerlijke en het uiterlijke. Het laatste is volmaakt onverschillig. Op het eerste komt het aan. En hierbij is de mensch z'n eigen heer en meester. Hij vormt zich zelf. Hij beheerscht zich zelf. Hij heeft ten slotte niets of niemand noodig. Hij onthoudt zich en verdraagt. Wat wil men meer?

Zij, die aan den voet van het kruis hebben gestaan, willen alles meer. Zij verwerpen in naam van den God-Schepper en den God-Verlosser de scheiding tusschen datgene wat binnen en datgene wat buiten is. Alles is van God en komt Hem toe. Zij verwerpen in naam van denzelfde de idee van den zelf-

Sluiten