Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet empirisch. Maar onder dit voorbehoud geldt het ook volkomen. Wie Hem zag, toen Hij op Golgotha dit woord uitsprak, en enkel lette op het zinnelijke, zou moeten meenen, dat hij Jezus misverstond. Een gebroken stem, een stervend lichaam, een kruis van schande, alleen op de wereld — dit moet een mislukking zijn. Maar wie Hem zag, zooals de geloovigen Hem voor en na hebben gezien, met een geestelijk oog, voor hem was deze stervende, die zijn Vader had vastgehouden tot in den dood en die om zijns Vaders wil allen had vastgegrepen, aan wie Hij zijn liefde kon bewijzen, de Held, die het geestelijk goed had verworven: de overwinning van de zonde door de gerechtigheid, van de haat door de liefde, van de tijdelijkheid door de eeuwigheid. In dit kruiswoord is sprake van een doel, dat is verwerkelijkt, van een einde, dat is bereikt. Dit beteekent niet, dat het doel los is van de middelen: het sluit deze niet uit, maar in. Alles wat aan Jezus' leven voorafgegaan is, heel zijn leven, is daarmede éen, behoort daartoe, zooals de geheele berg met zijn flanken en wortelen éen is met den stralenden sneeuwtop, waarin hij uitloopt. En evenzoo is het einde niet het einde in dien zin, dat het voorafgaande nu afgeloopen is, dat het werk rust, dat er slechts een leegte overblijft. Het einde is de vol-eindiging in dien zin, dat nu alles zijn bestemming heeft bereikt en zijn gebruik kan vinden, zooals de oogst niet beteekent, dat de groei in het niet verdwijnt, maar zich omzet in kracht en genot.

Sluiten