Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

men in de middeleeuwen placht te zeggen, dat het geheele leven een meditatie over den dood moet zijn er voor wat in een leerboek der Hervorming als de cardinale vraag wordt gesteld: hoe wij getroost lever enzaligstervenmogen.Debetrekkingtusschenlever en sterven is niet enkel die van öf-öf, zij is veeleer die van èn-èn.Middeninhetleven, zijn wij middeninden dood, is het oude adagio. „Ik sterf alle dagen", zeg< een apostel (1 Cor. 5: 3i).,, Als stervenden, en ziet, wij leven" (2 Cor. 619). De groote openbaring van Golgotha is deze, dat Jezus precies zoo gestorven is als Hij geleefd heeft. En omdat zijn leven was een leven met den Vader, daarom kan zijn sterven ools eigenlijk geen sterven zijn, maar enkel een bevelen van zijn geest in de handen van den Vader. Op Golgotha wordt de echte, de eenige levenswijsheid en stervenskunst geleerd. Want hier gaat alles open wat voor den natuurlijken mensch verborgen is. Goed en kwaad, zonde en genade, leven en dood, hemel en hel •—1 alles wordt er openbaar. Het is het critieke moment in de wereldgeschiedenis. Het verwondert mij dan ook niet, dat bij het sterven van Jezus allerlei wonderen worden vermeld, dat de aarde bewogen wordt, hetdoodenrijk in opstand komt, het voorhangsel in den tempel scheurt. M.aar deze crisis moet zich in ons persoonlijk leven reflecteeren, als wij de kruiswoorden hooren en als links en rechts en naar boven licht gaat vallen over alles wat zoo hopeloos •—- of zoo rustig —< duister pleegt te zijn.

Sluiten