Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zooals Biedermann, het principe des Christendoms van zijn stichter losmaken en dus de Christologie uit de dogmatiek verwijderen moeten. Maar zij zonderen zich toch ook van die godgeleerde richtingen af, die in de confessie of althans in het Nieuwe Testament een getrouw beeld van den historischen persoon van Christus vinden. Want allen achten zij zich, door de natuur- en vooral door de geschiedwetenschap van den nieuweren tijd gedrongen, om tusschen den historischen Jezus en den dogmatisch en Christus onderscheid te maken. De Grieksche philosophie en de Oostersche metaphysica hebben het oorspronkelijk Evangelie van Jezus bedorven en vervalscht. Er is verschil over den tijd, wanneer deze schadelijke vermenging een aanvang heeft genomen. Lagarde zeide reeds eenige jaren geleden, dat Paulus de religie van Jezus bedorven had, doordat hij Christus tot haar inhoud en voorwerp had gemaakt. En bepaaldelijk bestond zijDe vervalsching in deze vier punten. Ten eerste voerde hij) jjde Vergottung des Menschen Jesu" in en maakte van den historischen Jezus een praeëxistent wezen, dat tijdelijk op aarde verscheen en daarna weer naar den hemel terugkeerde. Ten tweede nam hij in het oorspronkelijk Evangelie „die übernatürliche Erlösung' op, daarin bestaande, dat de verlossing voor de menschen objectief, buiten hen om, werd aangebracht. Ten derde schreef hij aan den offerdood van Christus eene „sühnende Bedeutung" toe, en bereidde daarmede het Roomsche misoffer voor. En ten vierde voegde hij aan dit alles nog de leer der sacramenten als objectief werkende mysteriën toe 1). Nu gaan allen zoover niet, en met name trachten Harnack en Kaftan Paulus nog te waardeeren als iemand, die Jezus goed verstaan heeft 2). Maar krachtens hun uitgangspunt voelen zij zich toch gedwongen tot de erkentenis, dat Paulus het oorspronkelijk Evangelie van Jezus „verschoben" heeft. Bij Jezus was het Evangelie eene zaak tusschen God en de ziel, en de verlossing eene subjectieve ervaring, maar bij Paulus komt Christus tusschen God en mensch in te staan en brengt Hij buiten ons onze verlossing tot stand. En daarom is aan alle volgelingen van Ritschl de leuze gemeen: wij moeten van Paulus en Johannes naar den Jezus der Synoptici, speciaal naar den Jezus der Bergrede terug.

') Lagarde, Deutsche Schriften4 1903.

2) Harnack, Das Wesen des Christ. Akad. Ausgabe. bl. 110. D. G. I318. Kaftan, Jesus und Paulus. Eine freundsch. Streitschrift gegen die religionsgesch. Volksbücher von Bousset und Wrede. Tübingen 1906. Verg. reeds deel I 106.

Sluiten