Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar deze ruwe en gewelddadige behandeling van het „Christusprobleem heeft aan anderen weder de oogen geopend en eene opmerkelijke reactie in het leven geroepen. Immers heeft zij het inzicht verhelderd, dat de historische Jezus en de apostolische Christus zich niet op die wijze laten scheiden, als de Schriftcritiek zich aanvankelijk had voorgesteld; de Christus van Paulus en Johannes is zakelijk geen andere dan die van de eerste gemeente en komt in alle trekken overeen met den Zoon des Menschen, die in de Synoptische Evangeliën ons geteekend wordt 1j. Men kan Jezus niet eeren, zonder Hem aan te nemen als den Christus, den Zoon des levenden Gods. In moderne kringen is daarom zelfs in de laatste jaren de behoefte aan eene Christologie ontwaakt, niet maar in subjectieven, symbolischen zin 2), doch ook aan zulk eene,

') Over de verhouding van Jezus en Paulus zag in de laatste jaren eene uitgebreide litteratuur het licht. Eenerzijds wordt in de leer van Paulus eene afwijking en vervalsching van het oorspronkelijk Evangelie van Jezus gezien, zooals na Lagarde o. a. door Bousset, Das Wesen der Religion 1903. Brückner, Die Entstehung der paulin. Christologie. Strassburg 1903. Wemle, Die Anfange unserer Religion* 1904. Goguel, L' apótre Paul et Jésus-Christ. Paris 1904. Wrede, Paulus. Halle 1905. O. Michel, Vorwarts zu Christus! Fort mit Paulus! Deutsche Religion! Berlin 1905. A. Meyer, VVer hat das Christ. begriindet, Jesus oder Paulus? 1907. Joh. Weiss, Paulus und Jesus. Berlin 1909. Verg. de bespreking van verschillende werken over Jezus en Paulus door Eb. Vischer, Theol. Rundschau 1905 bl. 129 143. 1908 bl. 301—312. Aan den anderen kant houdt mon staande, dat de leer van Paulus (en Johannes) eene zuivere ontwikkeling is van het woord, dat door Jezus gepredikt, en van het werk, dat door Hem verricht is. W. Götz, Paulus der wahrhaftige Zeuge Jesu Christi. Hannover 1903. Feine, Jesus Christus und Paulus. Leipzig 1902. Ihmels, Jesus und Paulus, Neue Kirchl. Zeits. 1906. Schaeder, Ueber das Wesen des Christ. und seine modernen Darstellungen. Gütersloh 1904. Id., Das Evangelium Jesu und das Evangelium von Jesus. Gütersloh 1906. G. Wüstmann, Jesus und Paulus, die Abhangigkeit des Apostels von seinem Herrn. Gütersloh 1907. H. Bachmann, Stehen der Jesus der synopt. Evang. und der Christus des Paulus in Widerspruch ? Bew. d. Gl. 1908 bl. 278—288. A. Scholz, Besteht ein wesentlicher Unterschied zw. dem johann. Christusbilde und dem der Synoptiker ? Glauben und Wissen 1908 bl. 243 v. Tegen de overdrijvingen van Wrede, in zijn Paulus 1905, kwamen ook op Kolbmg, Die geistige Einwirkung der Person Jesu auf Paulus. Göttingen 1906. J. Kaftan, Jesus und Paulus. Eine freundschaftliche Streitschrift gegen die religionsgesch. Volksbücher von Bousset und Wrede. Ttibingen 1906. A. Jülicher, Paulus und Jesus. Tübingen 1907. Verg. ook A. Deismann, Die Christi. Religion (in: Die Kultur der Gegenwart) bl. 77—138.

■) In navolging van Kant, Hegel, Ed. von Hartmann, Drews, A. D. Loman, Bolland wordt eene symbolische Christologie verdedigd door Boekenoogen, ChristoGeref. Dogmatiek III. i q

Sluiten