Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn dood tot eene ofierande qualificeert; toch was die dood geene 9igenlijke offerande, geen eisch van Gods gerechtigheid en geen straf voor de zonden, maar een onbedoeld gevolg van het conflict tusschen Hem, den heilige, en de zondige menschheid, das Accidens seiner positiven Treue im Berufe x). Of ook wordt het werk van Christus daarin gesteld, dat Hij in zijn dood de gestrengheid van de zedewet en de schrikkelijkheid der zonde aan het licht bracht, «n daardoor in de menschheid dien „état de repentance" realiseerde, waarin de vergeving der zonden alleen ontvangen en genoten kan worden. Want er is geene andere verzoening der zonden dan het berouw, hetwelk immers de „déstruction du péché" in ons is 2). Anderen naderen den persoon van Christus meer van de zijde zijner eenheid met de menschheid; ofschoon Zone Gods, Hij was toch ook Zoon des menschen; door de vleeschwording werd Hij hoofd en vertegenwoordiger der menschheid, ging Hij in in de gemeenschap van haar lijden en dood, nam Hij hare smarten en krankheden op zich, en toonde Hij in zijn leven en sterven, wat liefde is en wat liefde vermag 3). Zelfs wordt deze solidariteit van Christus met de menschheid door sommigen dan nog in deze richting verder uitgewerkt, dat Christus, dit lijden als gevolg der zonden op zich nemende en daarin een Amen uitsprekende op Gods rechtvaardig oordeel over de zonde, zelf daarin voor de menschheid «ene volkomene belijdenis van zonden aflegde, een volmaakt berouw ■over de zonden toonde, en daarin een weg ter verzoening ontsloot 4).

Al deze verschillende waardeeringen van den dood van Christus worden dikwerf met den naam van theorieën bestempeld, welke

') Ritschl, Rechtf. u. Vers. III2 525. Kaftan, Dogm. bl. 565—569. Ecklin, Der Heilswert des Todes Jesu. Basel 1888. Kühl, Die Heilsbedeutung des Todes €hristi. Berlin 1890 bl. 190 v.

'2) Verg. behalve Grotius, Dale e. a. bovengenoemd, Sabatier, La doctrine de

I expiation et son évolution historique, in: Etudes de théologie et d'historie publiées par M. M. les prof. de la fac. de théol. prot. de Paris en hommage a la fac. de Montauban a 1'occasion du tricentenaire de sa fondation. Paris Fischbacher 1901 bl. 6—76.

3) Zie, behalve Bushnell, Maurice e. a., Sécrétan, Philos. de la liberté 1849

II 285—345. Pressensé, Le Rédempteur 1859. Monnier, Essai sur la rédemption 1857. Bersier, La solidarité 1869.

4) Deze gedachte vindt men al bij Jon. Edwards, John Henry Sewman, verg. Scott Lidgett, The spiritual principle of the atonement bl. 174. 177, maar ze werd breeder ontwikkeld door M° Leod Campbell, Moberly, Frommel; verg. boven 1)1. 391 v.

Sluiten